ترجمه- نعمت بوستانی

تانک‌های ارتش اسرائیل مناطق مسکونی شهر غزه را شخم می زنند. پیش از آن، نیروی هوایی ارتش به شکلی بی سابقه خانه‌ های این شهر را بمباران کرد. تنها در عرض 20 دقیقه، غزه 37 بار مورد حمله هوایی قرار گرفت. سه لشکر از نیروهای نظامی اسرائیل از حومه، به سمت مرکز غزه پیشروی کردند که با انفجار عظیم بمب و گلوله همراه بود.

به این ترتیب دور جدیدی از سرکوب و کشتار خونین آغاز شد که از 7 اکتبر سال 2023 آغاز شده است. باید به یاد بیاوریم، جنگجویان حماس 252 گروگان را در خاک اسرائیل اسیر کردند و آنها را با خود بردند که تا بحال حدود 120 نفر از آنها کشته شدند.

تقریباً دو سال است که ارتش اسرائیل با بی‌ رحمی عهد قرون وسطا، انتقام این حمله را می‌ گیرد. طبق محافظه‌ کارانه‌ ترین برآوردهای رسمی، حدود 65 هزار فلسطینی جان خود را از دست داده‌ و بیش از 120 هزار نفر زخمی شده‌ اند، اما ارزیابی های کارشناسی نیز وجود دارد که اخیراً توسط فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور فلسطین، ذکر شده است که تعداد واقعی قربانیان، اگر کشته‌ها و زخمی‌ها را هم حساب کنید، به 700 هزار نفر رسیده است. یعنی سه چهارم جمعیت غزه، از جمله زنان و کودکان که باز هم، این آمار از سازمان ملل است.

فلسطینی‌ها بر اثر گلوله و خمپاره، بمب و موشک، کمبود دارو، کمبود غذا و آب جان باختند. اسرائیل به هیئت‌های بشردوستانه خارجی اجازه ورود غذا و دارو به غزه را نداد و از انجام حملات هدفمند نظامی به مردم نگون‌ بختی که در صف غذا تجمع کرده بودند، دریغ نکرد.

یک عدم تقارن شگفت‌ انگیز وجود دارد: گروگان‌های اسرائیلی که در سال 2023 دستگیر شدند، با نام و نام خانوادگی‌ شان برای همه جهان شناخته شده‌ اند، عکس‌های آنها در میلیون‌ها نسخه چاپ و منتشر شده است، در حالی که فلسطینی‌های کشته شده در یک توده ابری، بی‌ نام و نشان محو شده‌ اند. گویی یک ملت تمام حقوق را دارد و دیگری فقط حق دارد در سکوت بمیرد. همین عدم تقارن را می‌ توان در رابطه با فلسطین و اسرائیل مشاهده کرد. قطعنامه سازمان ملل متحد در سال 1947 در باره ایجاد یک کشور فلسطینی تا به امروز اجرا نشده است. کشور اسرائیل، همانطور که می‌ بینیم، کاملاً وجود دارد و با مصونیت از مجازات، به تمام کشورهایی که می‌ تواند به آنها دسترسی پیدا کند، حمله نظامی می‌ کند.

 ارتش اسرائیل با نابودی منظم همه موجودات زنده به حملات نظامی پراکنده فلسطینی ها پاسخ می‌ دهد. با این استدلال که حماس پشت زنان و کودکان "پنهان" می‌شوند که منطقی در آن نیست. در هر صورت، قوانین و آداب و رسوم جنگ بوضوح کشتن غیرنظامیان را ممنوع می‌ کند.

برای مدت طولانی، رهبران غربی و سازمان ملل متحد، با آرامش باور نکردنی به وضعیت غزه نگاه می‌ کردند. این قابل درک است: هرگونه تردیدی در باره قانونی بودن اقدامات ارتش اسرائیل می‌تواند منجر به اتهامات یهود ستیزی شود و این آخرین پله ایست که سیاستمداران غربی روی آن ایستاده اند.
در همان زمان، خیابان‌ های اروپا، مملو از معترضان خشمگینی بود که خواستار توقف نسل‌ کشی در غزه بودند. نادیده گرفتن آنها غیرممکن بود و شاهد باشید که حتی، پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا، خواستار ممنوعیت شرکت ورزشکاران اسرائیلی در مسابقات بین‌المللی شد! یک کار حداقلی.
کمیسیون اروپا، پیشنهاد لغو رژیم معافیت از عوارض گمرکی برای 37 درصد از صادرات اسرائیل به اتحادیه اروپا را مطرح کرد. که البته تاکنون هیچ تصمیم عملی گرفته نشده است. "دموکرات‌ها و اومانیست‌ها" در اتحادیه اروپا کاملاً خون و اشک جاری در غزه را نا دیده می‌ گیرند.
اما آنچه بسیار مهم‌ تر است این است که اخیراً کمیسیون مستقل بین‌المللی تحقیق سازمان ملل متحد در باره سر زمین‌های اشغالی فلسطین، اقدامات اسرائیل در غزه را به عنوان نسل‌ کشی به رسمیت شناخته است. گزارش این کمیسیون می‌گوید: "مقامات اسرائیلی بطور جدی تولید مثل فلسطینی‌ها در نوار غزه را به عنوان یک گروه انسانی از بین برده‌ اند، از جمله با اعمال اقداماتی برای جلوگیری از زایمان که عمداً شرایط زندگی را به گونه‌ ای طراحی کرده‌ اند تا منجر به نابودی فیزیکی فلسطینی‌ها به عنوان یک گروه شود. اقدامات اساسی نسل‌ کشی در اساسنامه رم و کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل‌ کشی (کنوانسیون نسل‌ کشی) هستند." مشخص است که این کمیسیون به ریاست ناوی پیلای، زنی با اصالت هندی، متولد و سال ها در آفریقای جنوبی کار کرده است. او اولین زن "غیر سفید پوست" در دیوان عالی جمهوری آفریقای جنوبی بود که علیه آپارتاید جنگید و ریاست دادگاه بین‌المللی جنایات جنگی در رواندا، را بر عهده داشت. او عقده گناه دیرینه اروپایی نسبت به اسرائیل را ندارد و به او اجازه می‌ دهد تا به طور عینی وضعیت نسل‌ کشی در غزه را درک کند و همه چیز را با نام مناسب خود توصیف کند.

سال گذشته، رهبری آفریقای جنوبی بود که با درخواست صدور حکم بازداشت برای رهبران حماس و اسرائیل به دادگاه کیفری بین‌المللی مراجعه کرد و آنها را به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت متهم کرد.
البته، مقامات اسرائیلی پیش از این از آراء این کمیسیون انتقاد کرده و خواستار انحلال آن شده‌ اند.

با این حال نخست وزیر این کشور "آغاز یک عملیات قدرتمند در غزه" را تأیید کرد. مشخص است که او از دادگاه در باره اقدامات ارتش خود اظهار نظر کرد ( بنیامین نتانیاهو، متهم به رشوه، کلاهبرداری و نقض اعتماد است).
هدف رسمی عملیات ارتش اسرائیل، شکست جنبش حماس است، در حالی که هدف غیر رسمی، به گفته بسیاری از کارشناسان، اشغال کامل غزه "نابودی فیزیکی فلسطینی‌ها به عنوان یک گروه" است.
با این حال، قابل توجه است که تمام عملیات جنون آمیز نظامی اسرائیل، در ماه‌ های اخیر به آنها در حل هیچ یک از اهدافشان در طولانی مدت کمکی نکرده است. حملات نظامی به ایران به هیچ نتیجه‌ ای نرسید، قتل رهبران حزب‌ اله، منجر به انحلال آن نشد، در عوض حمله به دوحه مشکلات عظیمی را در منطقه برای واشنگتن، حامی اصلی اسرائیل، ایجاد کرد. اما با تضعیف نفوذ ایالات متحده در منطقه، تل‌آویو شاخه‌ ای را که روی آن نشسته است، اره می‌ کند.

اسرائیل دهه‌ هاست که تهدید می‌ کند حماس را "بالاخره نابود" خواهد کرد، اما تا به حال چنین اتفاقی نیفتاده است. البته، نابودی همه چیز و همه کس در غزه برای همان گروگان‌هایی که این عملیات برای آنها آغاز شده بود، به طرز مرگباری خطرناک است. با این حال، به نظر می‌ رسد در گرما گرم جنگ، این افراد نگون‌ بخت به سادگی فراموش شدند. ما اغلب فراخوانده می‌ شویم که "مانند اسرائیل" بجنگیم. اما، علاوه بر اینکه این شیوه رفتاری منزجرکننده و غیرانسانی است، عواقب جبران نا پذیری  نیز در بر دارد. بی‌ دلیل نیست که رهبر اسرائیل از شهروندان خود خواست تا برای یک رژیم خود کفایی، یعنی انزوای کامل از جامعه جهانی، آماده شوند. تنها چیزی که می‌ توان با چنین سیاست تهاجمی به دست آورد، بد نامی و مطرود بودن است.

https://ria.ru/20250917/izrail-2042352928.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده