ترجمه: آزاده اسفندیاری

    
اخیرا مسکو و پکن تفاهم‌ نامه‌ ای استراتژیک را برای ایجاد خط لوله «قدرت سیبری 2» امضا کردند. با عملی شدن این قرار داد، یک پروژه زیرساختی بزرگ که مدت‌ها به تعویق افتاده بود، به جریان انداخته می شود. البته غرب اذعان دارد که اجرای این پروژه، می‌ تواند بازار جهانی گاز را دگر گون کند. ضمن اینکه برنامه‌ های ایالات متحده برای تسلط جهانی در بخش انرژی اکنون در معرض تهدید جدی قرار دارد.
این خط لوله از مغولستان عبور خواهد کرد و ظرفیت آن 50 میلیارد متر مکعب در سال است. این پروژه بسیار پیچیده است و نیاز به ساخت خطوط لوله هایی با قطر بزرگ دارد.

در این رابطه وزارت انرژی روسیه، توضیح داد که دوره اجرا و جزئیات تأمین مالی این پروژه متعاقباً  مشخص خواهد شد.

شایان ذکر است که توافق‌ نامه تأمین گاز از میادین سیبری غربی به چین، روز 8 ماه مه 2015 ، امضا شد، اما بلافاصله متوقف گردید زیرا طرفین در باره مسائل سرمایه‌ گذاری و همکاری مشترک، همچنین در مورد مسیر اختلاف نظر داشتند.

با این حال، در ماه مه امسال، ولادیمیر پوتین و شی جین پینگ، به مراجع مربوطه دستور دادند که سرعت انجام این پروژه را افزایش دهند و هم اکنون کار بر روی آن در حال انجام است.

ماهیت اصلی این تفاهم‌ نامه تعریف راه‌ حل‌ های فنی کلیدی، پیمانکاران، مهلت‌ها و منابع تأمین مالی است. با این حال، جزئیات این پروژه هنوز نا روشن هستند. پاول ماریشف، عضو شورای تخصصی انجمن گاز روسیه، به ریانووستی توضیح داد که این سند تعهدات طرفین را برای ادامه کار در چارچوب اجماع حاصل شده ثبت می‌ کند. به احتمال زیاد توافق کامل سال آینده امضا خواهد شد.

 دیمیتری سمنوف، وکیل بین‌المللی و اقتصاد دان در این خصوص می گوید، در برخی موارد، استفاده از یک یادداشت تفاهم به معنای سند اصلی است. نکته دیگر این که ممکن است از یک یادداشت تفاهم تا تصمیم نهایی سرمایه‌ گذاری، فاصله زیادی وجود داشته باشد. به عنوان مثال، یک توافق اساسی مشابه در مورد «قدرت سیبری 2» در اواسط دهه 2000 منعقد شد و توافقات قیمت‌ گذاری تنها در سال 2014 عملی شد.

این خط لوله از نظر استراتژیک برای مسکو، به ویژه در زمینه تغییر جهت جریان‌های صادراتی به آسیا، از اهمیت ویژه برخوردار است. در شرایط کنونی تحویل گاز به اروپا از 150 میلیارد متر مکعب در سال به حدود 40 میلیارد متر مکعب کاهش یافته است. یعنی حدود 100 میلیارد متر مکعب کم‌ تر شده است.
در حال حاضر، ظرفیت «قدرت سیبری 2» 38 میلیارد متر مکعب در سال است و آنها قصد دارند آن را به 44 میلیارد متر مکعب افزایش دهند. با خط لوله جدید، روسیه بخش قابل توجهی از صادرات از دست رفته خود به بازار اروپا را جبران خواهد کرد.

نادژدا کاپوستینا، استاد گروه امنیت اقتصادی و مدیریت ریسک در دانشگاه مالی تحت نظارت دولت فدراسیون روسیه، می‌گوید: «میادین غرب سیبری یک کانال فروش پایدار با حجم فروش برنامه‌ ریزی شده را دریافت خواهند کرد. این امر به طور قابل توجهی موقعیت گازپروم را در بازار به سرعت در حال توسعه آسیا، جایی که تقاضا برای گاز طبیعی در حال افزایش است، تقویت خواهد کرد.»
ماریشف، توضیح می‌ دهد که علاوه بر این، راه‌ اندازی یک خط لوله بزرگ به حفظ ظرفیت‌ های تولید در وضعیت مناسب یاری می رساند. به عنوان مثال، از تخریب مخزن، فرسایش تجهیزات و اقدامات پرهزینه حفاظت از چاه ها جلوگیری می‌ کند...

طبق گزارش بررسی آماری انرژی جهانی موسسه انرژی، در سال 2024 ، روسیه22 در صد از واردات گاز چین، یعنی حدود 38 میلیارد متر مکعب (خط لوله و LNG) را تأمین کرد.

با این حساب، قدرت سیبریِ به‌ روز شده سهم خود را به 25  در صد افزایش خواهد داد و 50 میلیارد متر مکعب خط لوله جدید، آن را به 50 در صد خواهد رساند.

پیش‌ بینی می‌شود که چین، در سال‌ های آینده شاهد افزایش مصرف گاز باشد. طبق گزارش بلومبرگ NEF، تقاضا تا سال 2030 (از سطح 2022) 45 در صد افزایش خواهد یافت. عامل اصلی رشد مصرف گاز، در چین، تغییر سوخت صنعت از زغال سنگ به گاز است.

در این شرایط، «قدرت سیبری2 » ، برای پکن از اهمیت ویژه‌ ای برخوردار است. راه‌ اندازی این خط لوله، توازن انرژی چین را که از ایالات متحده، قطر و استرالیا LNG خریداری می‌ کند، به طور قابل توجهی متنوع خواهد کرد.

مدیرعامل شرکت مهندسی Intellity One می‌گوید: «پنجاه میلیارد متر مکعب، وابستگی به LNG گران‌ قیمت را که چین بیش از 60 میلیون تن (حدود 80 میلیارد متر مکعب) از آن را در سال 2023 وارد کرد، کاهش می‌ دهد.»

پکن، از اختلافات تجاری با کاخ سفید، اطمینان دارد. پاول ماریشف می‌ افزاید، مسیر خاور دور با ظرفیت کل 10 میلیارد متر مکعب در مسیر آغازین قرار دارد.

«قدرت سیبری 2» توان ایالات متحده برای دستیابی به رهبری مطلق جهانی در تأمین انرژی را به طور قابل توجهی پیچیده خواهد کرد. واشنگتن، انتظار دارد تا سال 2030 صادرات خود را از 120 میلیارد متر مکعب فعلی در سال دو برابر کند.

همانطور که سمنوف، اشاره می‌ کند، این طرح واشنگتن، در شرایط حاضر با شکست مواجه است. از یک سو، به دلیل اقدامات دولت قبلی ایالات متحده و از سوی دیگر، به دلیل تصمیمات اقتصادی پر خطر و پر فراز ونشیب دونالد ترامپ.

در این خصوص بلومبرگ، نیز خاطرنشان می‌کند: «خط لوله جدید قادر است بازار LNG را زیر و رو کند: چین، دیگر حتی به نیمی از واردات فعلی خود (از آمریکا و اقمارآن) نیاز نخواهد داشت. همه این موارد به وضوح برنامه‌ های صادراتی گسترده ترامپ را به خطر می‌اندازد.»

روزنامه فایننشال تایمز بریتانیا نیز با این برآورد (راه اندازی قدرت سیبری2) موافق است که بازارهای جهانی انرژی دستخوش تغییر خواهند شد. این روزنامه می‌ نویسد، روسیه و چین بازی جهانی گاز را بدون حتی امضای یک قرارداد تأمین انرژی، از نو ساخته‌ اند. و طبق گزارش CNBC، مسکو و پکن علامت «جسورانه» ای را به غرب ارسال کرده‌ اند. چنین روابط اقتصادی قدرتمندی بین روسیه و چین، یک سیستم جایگزین امنیت انرژی مستقل از مدار غربی را بوجود آورده و تأمین می کند.

https://ria.ru/20250907/gazoprovod--2040082495.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده