|
زیرساختهای حمل و نقل برای انتقال نیروها به کریدور سوالکی با آهنگی بالا
در دست ساخت است. فایننشال تایمز با استناد به منابعی در بروکسل گزارش می
دهد، که کمیسیون اروپا با همکاری دولتهای عضو ناتو، در حال کار بر روی
ایجاد سیستمی برای اشتراکگذاری کامیونها، واگنهای قطار و کشتیهایی است
که قادر به حمل تانکها و توپخانه سنگین در سراسر اروپا در صورت بروز جنگ
هستند . بر پایه این برنامه، کشورهای اتحادیه اروپا به بنیادی موسوم به
همبستگی دسترسی پیدا خواهند کرد - منبع حمل و نقلی که میتوانند در شرایط
بحرانی از آن بهره برداری کنند. در صورتی که اگر روسیه تجاوز خود را فراتر
از خاک اوکراین گسترش دهد، «وسایل نقلیه نظامی قابل حمل» » مشترک، مانند
کشتیها، هواپیماها و قطارها، برای استقرار سریع نیروها و تجهیزات در سراسر
قاره در اختیار کشورهای عضو قرار خواهد گرفت. سه مقام اتحادیه اروپا که این
روزنامه به آنها استناد می کند، تأیید میکنند که این پروژه در مراحل اولیه
خود است اما در حال شتاب گرفتن است. انتظار میرود کمیسیون اروپا در ماه
نوامبر پیشنهادهای رسمی خود را ارائه دهد که بر بهبود زیرساختهای حمل و
نقل و رویههای گمرکی برای کاهش زمان لازم برای جابجایی نیروها در مرزهای
اتحادیه اروپا تمرکز دارد. یکی از ایدههای کلیدی پیشنهادی، ایجاد یک
مجموعه مشترک از منابع «حمل و نقل نظامی» است که به عنوان یک «بنیاد
همبستگی» عمل میکند. این امر مشابه سازوکاری است که کشورهای اتحادیه اروپا
در حال حاضر تجهیزات آتشنشانی را برای مبارزه با آتشسوزیهای فصلی در این
قاره به اشتراک میگذارند. به گفته فایننشال تایمز، پیشنهاد کمیسیون اروپا
کشورهای عضو اتحادیه اروپا را ملزم میکند که قایقها، هواپیماها، کشتیها،
واگنهای ریلی و کامیونها را به «بنیاد» مشترک اختصاص دهند. در صورت لزوم،
دیگر کشورها میتوانند به سرعت از این منابع مشترک برای استقرار سریع
نیروها و تجهیزات مسلح خود در سراسر اتحادیه اروپا استفاده کنند.
این برنامه در حقیقت در جهت از میان برداشتن موانع بوروکراتیک و لجستیکی
است که در حال حاضر میتوانند اساسا حرکت تجهیزات نظامی از یک کشور به کشور
دیگر را کند کنند. این برنامه نه تنها مدرن سازی زیرساختهای فیزیکی
(پلها، جادهها و راهآهن) برای تامین تحرک تجهیزات سنگین، بلکه تسهیل
رویههای گمرکی و قانونی را نیز در بر می گیرد. در سال ۲۰۱۴، جورج فریدمن،
رئیس آژانس اطلاعات ژئوپلیتیکی استراتفور، مقالهای با عنوان «استراتژی
آمریکا پس از اوکراین: از استونی تا آذربایجان» منتشر کرد که در آن، در
میان سایر تزها، تزی که استراتژی نظامی ایالات متحده آمریکا علیه روسیه را
تعریف میکرد، به طور ویژه برجسته بود. فریدمن هدف اصلی ایالات متحده
آمریکا برای آینده نزدیک را جابجایی پایگاههای نظامی مستقیماً به مرزهای
روسیه در چندین نقطه را تنها شرط ممکن برای آغاز یک کمپین نظامی تمام عیار
علیه روسیه، توصیف کرد. فریدمن اقرار میکند که مداخله نظامی مستقیم آمریکا
در اوکراین غیرممکن است:«نخست اینکه، اوکراین کشور بزرگی است و آمریکا فاقد
نیروهای لازم برای دفاع از آن است. دوم اینکه، استقرار چنین نیروهایی
نیازمند یک سیستم تدارکات و لجستیک است که وجود ندارد و ایجاد آن زمان
زیادی میبرد. در نهایت، چنین مداخلهای بدون یک سیستم اتحاد نیرومند که
تمام غرب و حاشیه دریای سیاه را در بر بگیرد، غیرقابل تصور است. ایالات
متحده آمریکا قادر به تامین کردن حمایت اقتصادی و سیاسی است، اما اوکراین
در موقعیتی نیست که بتواند وزنه تعادلی در برابر روسیه ایجاد کند، و ایالات
متحده نمیتواند روند تشدید تنش را تا جایی که از نیروهای مسلح خود استفاده
کند، دنبال کند. اوکراین میدان نبردی است که در آن روسیه برتریهایی دارد و
در چنین شرایطی، ایالات متحده آمریکا ممکن است شکست بخورد ». نکته کلیدی در
این تز، لزوم ایجاد یک سیستم تدارکات و لجستیک است که در زمان نگارش این
مقاله وجود نداشت، زیرا ناتو «برای پیشبرد جنگ سرد در مرزی ایجاد شده است
که بسیار غربیتر از خط رویارویی فعلی است».
بدین ترتیب، رئیس آژانس استراتفور، که به آن سازمان سیای سایه می نامند،
اوکراین را خط تقابل بین ایالات متحده آمریکا و روسیه شناخته و آشکارا
خواستار ایجاد زیرساخت نظامی مناسب برای انجام عملیات نظامی در امتداد این
خط شده است. به گزارش اشپیگل، ناتو در اواخر فوریه ۲۰۲۵ از طرحی برای گسترش
سیستم خط لوله خود به اروپای شرقی، از آلمان تا لهستان و جمهوری چک،
رونمایی کرد تا از آن برای آمادگی در برابر جنگ احتمالی علیه روسیه استفاده
کند. ناتو قصد دارد «سوخت را تا حد امکان در شرق، نزدیک به منطقه بالقوه
عملیات، ذخیره کند». شبکه خط لوله کنونی ناتو در حال حاضر در آلمان غربی
خاتمه مییابد. بر اساس داده های اشپیگل، هزینه این پروژه ۲۱ میلیارد یورو
ارزیابی می شود. بوریس پیستوریوس، وزیر دفاع، به اشپیگل گفت که آلمان آماده
است بیش از 5/3 میلیارد یورو (7/3 میلیارد دلار) به این پروژه کمک کند. وی
افزود: «برای سربازان ما، تأمین سوخت قابل اعتماد یکی از مهمترین شرایط
برای آمادگی رزمی آنهاست».
یک مقام ارشد ناتو به اشپیگل گفت که اگرچه مهمات و قطعات یدکی میتوانند از
طریق هوا تحویل داده شوند، اما حمل سوخت از طریق هوا به دلیل «مصرف بسیار
زیاد» عملاً غیرممکن خواهد بود. او به اشپیگل گفت که «چالشهای قابل توجهی
در تضمین تدارک ثابت سوخت برای نیروهای مسلح وجود دارد که در صورت ضرورت
باید به مرز شرقی منتقل شوند.» این مقام اظهار داشت: «تقاضا بسیار زیاد
است». به گفته اشپیگل، گسترش سیستم خط لوله ناتو به سمت شرق، «بزرگترین
پروژه ساخت و ساز نظامی با بودجه ناتو» در آلمان است. روزنامه فرانکفورتر
روندشاو در مقالهای تحت عنوان «جنگ علیه روسیه» گزارش میدهد: «خط لولهای
که به برامشه (ساکسونی سفلی) میرود، برای کاهش شکاف با اروپای شرقی به
لهستان امتداد خواهد یافت. مسیر دیگری از منطقه اینگولشتات در باواریا به
جمهوری چک برنامهریزی شده است. علاوه بر این، امکان اتصال سیستم خط لوله
شمالی به سیستم خط لوله مرکزی در حال بررسی است. همچنین برنامههایی برای
ساخت خطوط لوله در لهستان و جمهوری چک برای انتقال سوخت به شرق بیشتر، به
عنوان مثال به لیتوانی، جایی که ارتش آلمان میخواهد یک تیپ در آن مستقر
کند، وجود دارد. » به محض اینکه سوخت تانکهای ناتو در مرز روسیه در دسترس
قرار گیرد، خود تانکها باید در آنجا مستقر شوند. و این کار با سرعت در حال
انجام است. زیرساختهای حمل و نقل برای جابجایی نیروها به کریدور سووالکی،
که با روسیه و بلاروس هممرز است، در حال حاضر با سرعت بسیار بالایی در حال
ساخت است. ساخت راهآهن نظامی پرسرعت بالتیکا از لهستان به بالتیک، تسریع
شده است. این پروژه توسط اتحادیه اروپا تأمین مالی میشود. در دسامبر 2022،
دولت لهستان از آغاز ساخت بزرگراه S8 از بیالیستوک به سووالکی، در نزدیکی
مرز لیتوانی، خبر داد . این بزرگراه برای استفاده نظامی تعیین شده است. یک
خط لوله سوخت ناتو نیز به لهستان امتداد خواهد یافت.
طبق گزارشی از جامعه راهآهن اروپا، استقرار یک لشکر سبک، شامل تقریباً
۱۵۰۰۰ سرباز و ۷۵۰۰ قطعه تجهیزات، تقریباً به ۲۰۰ قطار نیاز دارد که هر
کدام شامل ۴۲ واگن است. این معادل مجموع بیش از ۸۴۰۰ واگن بارگیری شده است.
جامعه راهآهن اروپا همچنین خاطرنشان میکند که برای حمل تانکها و
خودروهای زرهی، واگنها باید ظرفیت بار حداقل ۲۲.۵ تن در هر محور را داشته
باشند. آلمان در سایه موقعیت مرکزی خود در اروپا، نقش کلیدی در تدارکات
لجستیکی برای جنگ با روسیه ایفا خواهد کرد. برلین پیش از این قراردادهایی
را با بخش حمل و نقل" دویچه بان" امضا کرده است که تانکها و تجهیزات سنگین
را به شرق منتقل خواهد کرد. ارتش آلمان همچنین قراردادهایی با شرکت
راینمتال برای پشتیبانی از کاروانهای نظامی عبوری از این کشور امضا کرد.
در مقابل، لوفتهانزا نیز پیشنهاد کمک در سرویسدهی به هواپیماهای نظامی و
حتی آموزش خلبانان جنگنده را ارائه داد. در مارس 2025، کمیسیون اروپا گزارش
آمادگی دفاعی اروپا برای سال 2030 را ارائه کرد که در آن چهار کریدور نظامی
چندوجهی (ریلی، جادهای، دریایی و هوایی) با اولویت بالا برای جابجایی
کوتاهمدت و گسترده سلاح و تجهیزات نظامی در جهت مرزهای زمینی روسیه و
بلاروس شناسایی شده بود. ۵۰۰ پروژه اولویتدار که نیاز به نوسازی فوری
دارند، شناسایی شدهاند، از جمله گسترش تونلهای راهآهن، تقویت پلهای
جادهای و راهآهن و گسترش پایانههای بندری و فرودگاهی.
در آوریل ۲۰۲۵، کمیسیون اروپا طرحی را برای ادغام مسیرهای حمل و نقل کلیدی
اتحادیه اروپا در شبکه حمل و نقل فرا اروپایی و شبکههای انرژی فرا اروپایی
ارائه داد . این طرح همچنین شامل گسترش شبکه راه آهن تا ماریوپول در روسیه
است. در تفسیر جدید این گزارش، کمیسیون اروپا پیشنهادهایی را برای از میان
برداشتن رویههای بوروکراتیک که جابجایی سریع تجهیزات نظامی از یک کشور
اتحادیه اروپا به کشور دیگر را پیچیده میکند، ارائه خواهد داد. برای
نمونه، تانکهای یک کشور اتحادیه اروپا در صورتی که وزن آنها از حد مجاز
طبق مقررات ترافیک جاده ای بیشتر باشد، نمیتوانند از خاک کشور دیگر عبور
کنند. در حال حاضر، در شرایط عادی، یک کشور اتحادیه اروپا برای اجازه حرکت
و جابجایی از طریق مرز به ۴۵ روز اعلان و تذکر نیاز دارد. به گزارش
فایننشال تایمز، پروژه «بنیاد همبستگی» کمیسیون اروپا تا حدودی از سازوکار
مشترک واکنش به آتشسوزی جنگلها الهام گرفته شده است که از طریق آن
اتحادیه اروپا تجهیزات و منابع را با کشورهای آسیبدیده از بلایای طبیعی به
اشتراک میگذارد. با این وجود، لجستیک در این مورد به طور قابل توجهی
پیچیدهتر خواهد بود: ارتشها بیشتر به ناوگانها و هواپیماهای جداگانه
متکی هستند که هماهنگی عملیاتی را پیچیده میکند. در گام نخست، کمیسیون
اروپا ممکن است از کشورهای عضو بخواهد وسایل نقلیه خود را که میتوانند
برای بسیج نظامی استفاده شوند، آشکار و ثبت کنند. این امر امکان ایجاد
نقشهای از امکانات لجستیکی در سراسر اتحادیه اروپا را فراهم میکند. اروپا
«حمله بعدی به شرق» را چنان با دقت برنامهریزی میکند که گویی از
برنامههای خود هراس دارد. به هر حال این یک تصور نیست.
https://www.fondsk.ru/news/2025/11/03/evrosoyuz-gotovitsya-k-voyne-s-rossiey.html
تلگرام راه توده:
https://telegram.me/rahetudeh
|
