راه توده                                                                                                                                                          بازگشت

 

 

امریکا کودتا را
در بنگلادش
چگونه سازمان داد؟

تلویزیون روسیه- ترجمه- الناز گرجی
 

    

محب الحسن چودری وزیر سابق آموزش و پرورش بنگلادش در دولت خانم "شیخ حسینه" که در واقع کودتائی علیه روسیه هم بود، که پس از کودتا علیه کودتاچی ها به جنبش اعتراضی نسل Z پیوست.

او  در گفتگوی اختصاصی با تلویزیون روسیه گفت:

ایالات متحده با کودتای 2024 علیه نخست وزیر «خانم شیخ حسینه» و روسیه، دست به یک «بازی ژئوپلیتیکی بسیار کثیف زد.

 

گفتگو کننده از تلویزیون روسیه:

سال گذشته دولتی که شما عضو آن بودید، نه تنها سقوط کرد، بلکه مانند خانه ای مقوائی فرو ریخت. شما در وسط این طوفان بوده اید. آیا می توانیم بگوییم که رئیس ستاد ارتش بنگلادش توسط «سازمان سیا» دست به کودتا زد؟

چودری: سوالاتی در مورد برخی اقدامات رئیس ستاد ارتش بنگلادش مطرح شد. چرا، هنگامی که او برای اولین بار با مردم صحبت کرد، ابتدا از رئیس جماعت اسلامی نام برد!؟ نحوه معرفی جماعت اسلامی بنگلادش و رئیس آن حتی یکی از احزاب سیاسی اصلی کشور نیست، چرا پای او به موضوعی که چندان هم به حزب او مربوط نیست کشیده شد!؟ رئیس ستاد ارتش بنگلادش می توانست با رهبر حزب ملی بنگلادش یا احزاب دیگر شروع کند، اما وقتی در مورد احزاب صحبت می کرد، ابتدا از رئیس جماعت اسلامی نام برد.

او حتی اعلام کرد که مسئولیت دولت جدید را بر عهده می گیرد، که در نهایت هرگز محقق نشد، اما با این سخن او امکان خارج شدن اوضاع از حالت عادی فراهم شد. ایشان مدعی شد که سکان هدایت کشور را بر عهده می گیرد. جمله بندی او به شرح زیر بود: «من از شما مراقبت خواهم کرد. من از اموال دولتی مراقبت خواهم کرد، اجازه شورش های گسترده را نخواهم داد، اجازه نخواهم داد که جامعه تحت تأثیر موج انتقام قرار گیرد.» او نه فقط هیچ یک ازوعده ها را عملی نکرد بلکه به عناصر رادیکال اجازه داده تا هر کاری که می خواهند انجام دهند. تمام اقدامات او مشکوک به همکاری برای تعمیق بحران و سقوط دولت بود.

س:عوامل افراط گرایی توسط جوانان بنگلادشی چه بود؟

ج: این کار توسط عناصری از کشورهای مختلف انجام شد.

س: منظورتان کشور های غربی است؟

ج: ما حتی دیده ایم که چگونه از رسانه های مختلف مانند الجزیره برای تحریک رادیکال ها و آوردن آنها به خیابان ها استفاده می شود. بنابراین چه غرب باشد و چه شرق، ما سازمان های خبری معروف را شاهد هستیم که این کار را انجام می دهند. گاهی اوقات مأموریت های خارجی سخنران ها را در بنگلادش آموزش می دادند. در شبکه های خبری جو سازی می کردند.

س: ما در مورد چه نوع مأموریت هایی صحبت می کنیم؟

ج: سفیر بعضی از کشورها تلویحاً تظاهر کنندگان را تشویق می کردند.

س: آیا این یک مأموریت خارجی ایالات متحده است؟

ج: اگر به شبکه های اجتماعی نگاه کنید، چیزهای کاملا پوچ نشان داده شده است...

 

س: توسط چه کسی؟

ج: در شبکه های اجتماعی سفارتخانه ها... سفارت ایالات متحده در آن زمان (تحت هدایت سفیر وقت) بمنظور تحریک اذهان عمومی هر جمعه تصاویری از مساجد در سراسر کشور را نشان می داد. سوال این است، آیا این کار برای اعلام حمایت از افراط گرایان مذهبی انجام شد؟ یا با تحریک آنها؟ یا برای نشان دادن اینکه ما با شما هستیم اگر برای سرنگونی یک دولت سکولار اسلحه به دست بگیرید؟ می دانید، بسیاری از این اقدامات ظریف وجود داشت... و در عین حال کمک قطعی و مستقیم به بسیاری از این عناصر رادیکال. باوجود اینکه در آن روزها هیج کس در تظاهرات کشته نشده بود، اما سفیر وقت ایالات متحده طی بیانیه ای گفت که هفت نفر کشته شده اند. فیلمنامه قبل از خود حادثه نوشته شده بود. زمانی که این بیانیه صادر شد، حتی یک نفر جان خود را از دست نداده بود. بنابراین، این نوع اقدامات از پیش تعیین شده به مشارکت نزدیک برخی عناصر اشاره دارد.

س: ما شاهد برکناری نخست وزیر شیخ حسینه بودیم. آیا به این دلیل بود که او از دستورات غرب امتناع می کرد؟

ح: من می خواهم بگویم: اگر به موضع بنگلادش در طول درگیری روسیه و اوکراین نگاه کنید، قطعنامه ای علیه روسیه در سازمان ملل ارائه شد. در این رابطه لابی های زیادی برای رای دادن بنگلادش علیه روسیه وجود داشت. اصرار می شد تا بنگلادش به این قطعنامه وعلیه روسیه رای موافق بدهد اما موضع ما این بود که از رای دادن خودداری کنیم. اگر به نحوه رای دادن پاکستان و سایر کشورهای منطقه نگاه کنید، آنها فقط برده وار از آنچه به آنها دیکته شده بود پیروی کردند. اما بنگلادش البته نیاز داشت که روابط بین المللی خود را به دقت متعادل کند و ما علیه هیچ کشوری رای ندادیم، ما خواستار صلح در منطقه شدیم. نخست وزیر ما "شیخ حسینه" در این مورد در پارلمان و همچنین در مجامع بین المللی تاکید و اصرار داشت که تشدید احساسات نظامی باید متوقف شود. وقتی جنگی رخ می دهد و توسط نیروهای غربی تشدید می شود، ساکنان جنوب جهانی بیشترین آسیب را می بینند. ما باید مقدار زیادی گندم، مقدار زیادی مواد غذایی، کود را از این روسیه وارد کنیم. می خواهم بگویم که روسیه شریک دیرینه بنگلادش است.

س: به گفته شما، وضعیت مشابهی در بنگلادش وجود داشت. به عنوان مثال، هند تحت فشار شدید غرب قرار داشت تا نفت روسیه را نخرد و بنگلادش نیز تحت فشار قرار گرفت که علیه روسیه رای دهد و گندم از روسیه نخرد؟

ج: بله و نه تنها گندم... توقعات زیادی وجود داشت. همانطور که می دانید، ما یک نیروگاه هسته ای بزرگ «روپپور» در بنگلادش داریم. از نظر زیرساخت های دفاعی و تسلیحات، ما به شدت به روسیه متکی هستیم. گروه نظامی ما در نیروهای حافظ صلح سازمان ملل خدمت می کند. و برای خدمت به آن در سازمان ملل باید از سلاح های خوب و قابل اعتماد استفاده کنیم که تامین کننده اصلی آن روسیه بود. ما از روسیه انواع کودها را وارد می کنیم. امنیت غذایی کشور موضوع بسیار مهمی است. ما بخش قابل توجهی از کودها را از بلاروس و روسیه وارد می کنیم، زیرا آنها مطلوب ترین قیمت را برای ما تعیین کرده اند. کشورهای غربی فشار زیادی بر ما وارد می کنند که این روابط را ادامه ندهیم. اما ما در واقع چاره ای نداریم، باید به مردم خود فکر کنیم. ما نمی توانیم با خرید کالاهای گران قیمت از هر کشوری به ملت خود فشاری تحمیل کنیم. منافع ملی کشور مهم است.

س: آیا اگر شیخ حسینه از آن دستورات اطاعت می کرد و مثلا واردات از روسیه را متوقف می کرد، همچنان در قدرت باقی می ماند؟

ج: محتمل است. اقدامات خاصی به ویژه از سوی ایالات متحده، آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده یا موسسه بین المللی جمهوری خواهان علیه بنگلادش صورت گرفت. آنها مدت ها بود که علیه دولت ما مبارزه می کردند. بطور مشخص از سال 2018. موضوع بسیار مهم ارتباط خانوادگی خانواده هیلاری کلینتون، و «رژیم انتقالی » پس از کودتاست. توطئه طولانی مدت و غیر علنی تنظیم شده بود. اما تامین مالی «سازمان های غیردولتی» در بنگلادش بطور پنهان در اوج بود. این توطئه حتی قبل از سال 2014 آغاز شده بود. بطور کلی، آنها مصمم بودند که دولت مستقل حسینه را در بنگلادش به هر قیمتی، به ویژه پس از سال 2018،سرنگون کنند.

مؤسسه بین المللی جمهوری خواهان فعالانه کار می کرد، بودجه آژانس توسعه بین المللی ایالات متحده در یک سال، ۲۹ میلیون دلار به دو سازمان غیردولتی ارسال شد! این پول کجا رفت؟ آنها برای فعالیت های تغییر رژیم در نظر گرفته شده بود. آنها به روزنامه نگاران خودفروش پول می دادند، به فعالان فرهنگی، به انجمن های تراجنسیتی و نمایندگان «جنس سوم» پول می دادند. در عین حال، افراط گرایان و جنگجویان جهادی نیز از ایلات متحده برای مبارزه با این گروه ها پول دریافت می کردند. با 29 میلیون دلار در یکسال، هرج و مرج با دقت برنامه ریزی شده بود. و سپس آن هرج و مرج را به شورش های بزرگ تبدیل کردند.

در جریان این شورش ها، قتل های هدفمند با استفاده از تفنگ های تک تیرانداز انجام شد. آشوبگران آموزش دیده و قاتلان اجیر شده در اینجا دخیل بودند. بنابراین، همانطور که دولت پس از کودتا اعتراف کرده، این اعمال بطور دقیق برنامه ریزی شده بود و اکنون رهبران غیر علنی شورش ها  در رسانه های دولتی می گویند که برای خلاص شدن از شر شیخ حسینه باید این کار را انجام می دادند. آنها افسران پلیس را کشتند، اموال عمومی را تخریب کردند، ایستگاه های پلیس را به آتش کشیدند وافراد بیگناه را توسط تک تیراندازها کشتند. تا هرج و مرج ایجاد کنند در غیر این صورت، رژیم شیخ حسینه هرگز سقوط نمی کرد.

س: بدین ترتیب معلوم می شود که محمد یونس، که ریاست دولت موقت در این کشور را بر عهده دارد، بنگلادش را به ایالات متحده فروخت؟

ج: او یک بازی ژئوپلیتیکی بسیار کثیف را انجام می دهد تا اربابان خود را راضی کند. به هیچ وجه قصد ندارد هیچ آشتی یا ثباتی در کشور برقرار شود. او می خواهد منطقه «چیتاگونگ»، جایی که من از آن آمده ام، و کل منطقه را به یک پیشاور جدید تبدیل کند. همانطور که می دانید، در پاکستان در دهه 1980، آمریکایی ها برای مبارزه با اتحاد جماهیر شوروی به این شکل عمل کردند. آنها سپس پشتون ها را مسلح کردند، محصلین مدارس مذهبی را آموزش دادند و آنها را برای جنگ علیه نیروهای شوروی به افغانستان فرستادند.

س: کدام موارد دیگر دولت ...واشنگتن را ناراضی کرد؟

ج: برخی از افرادی که در قدرت بودند، به ویژه خانواده بایدن، به ویژه کلینتون ها، به ویژه «جرج سوروس» یعنی خانواده هایی که به محمد یونس ارتباط داشتند، عملا به آشوبگران کمک کردند. من نمی دانم که وزارت امور خارجه ایالات متحده به عنوان یک کل تا چه حد در همه اینها دخیل بوده است، اما البته عناصر مشخصی در این امر دخیل بودند. همانطور که می بینید، سفیر سابق ایالات متحده در بنگلادش، «پیتر هاس»، ناگهان به عنوان مشاور یک شرکت آمریکایی در بنگلادش منصوب شد تا بتواند در داخل کشور بماند. البته این بودجه توسط نیروهای تأثیرگذار نامبرده تامین می شد. ما ادعاهایی را شنیده ایم که «هانتر بایدن» (پسر بایدن.م) کسی که در مسئله اوکراین نقش داشته هم ، در کودتای 2024 بنگلادش نقش داشته است.

سنای آمریکا ابتکار عمل را برای اعمال تحریم علیه تعدادی از مقامات دولت بنگلادش به دست گرفت، یعنی از کارت تحریم ها کمک گرفته شد. مردی که این ابتکار را مطرح کرد، باب منندز، در ایالات متحده به اتهام رشوه دستگیر شد: شمش های طلا در خانه او پیدا شد!

ما می دانیم که لابی گری نتیجه می دهد، درست است؟ افراد قدرتمند را می توان خریداری کرد - هم در آنجا و هم در اینجا در بنگلادش. یعنی ما لزوما در مورد برخی از اقداماتی که توسط کل دولت تامین مالی می شود صحبت نمی کنیم. ما همچنین می توانیم در مورد اقدامات گروه محدودی از افراد در تبانی با عناصر درون دولت صحبت کنیم.

س: آقای چودری، شما مذاکره کننده اصلی معترضان نسل Z در داکا بودید. واقعا در خیابان ها چه اتفاقی می افتاد؟ و اکنون می بینیم که چگونه، از نپال تا ماداگاسکار، "اعتراضات نسل Z" یک شبه دولت ها را سرنگون می کند.

ج: گروهی از مردم با تقاضای بسیار برای استخدام در بخش دولتی آماده می شدند. همه چیز بسیار ساده بود - خلاص شدن از شر سهمیه بندی در بخش دولتی که برای اشتغال افراد از گروه های محروم در نظر گرفته شده بود. همه چیز با این بهانه شروع شد، اما به سرعت به اعتراضات ضد دولتی در مقیاس کامل علیه شیخ حسینه تبدیل شد.

این به دلیل خونریزی اتفاق افتاد. در ابتدا همه چیز مسالمت آمیز بود و ما به معنای واقعی کلمه در این اعتراضات دخالت نکردیم. با شتاب گرفتن اعتراضات در سراسر کشور، قتل های از پیش طرح شده و با هدف قبلی توسط «مهاجمان ناشناس» آغاز شد و با افزایش تعداد تلفات قتل های از پیش طراحی، حملات به پاسگاه های پلیس و منسوبین امنیتی در سراسر کشور آغاز شد. فعالان عوامی لیگ و ترقی خواهان نیز در سراسر کشور مورد حمله قرار گرفته اند. این حملات هم عمدی بود، همه چیز مدت ها قبل از آنچه اتفاق افتاده بود برنامه ریزی شده بود. مجموعه توطئه ها در یک ترکیب،  به جمع مردم کوچه و بازار کشانده شد، مردم درگیر این روند شدند و سپس کشته شدند. شورشی یک شورش ابدی را انداختند. اعتراضات به شورش، سپس به قتل و ترور و سپس به برکناری دولت ختم شد.

می بینیم که تغییرات یک انقلاب نبود، این افراد هرگز نگفتند که ما می خواهیم ساختار قانون اساسی را تغییر دهیم. حتی یک بار هم در طول اعتراضات هیچ بحثی در مورد اصلاحات وجود نداشت.

س: پس آیا الگویی در این اعتراضات وجود دارد؟

ج: مطمئن نیستم که الگویی مشخص وجود داشته باشد، اما قطعا تلاشی از سوی عناصر داخلی و خارجی برای تحریک جوانان و تغییر رژیم با مرگ نمایندگان آنها وجود دارد.

س: وضعیت آن در بنگلادش در حال حاضر در دولت یونس چگونه است؟

ج: در سال 2009، زمانی که نخست وزیر ما ریاست دولت را بر عهده داشت، تنها شش کانال تلویزیونی وجود داشت. و وقتی او برکنار شد  36 کانال تلویزیونی داشتیم. و تقریبا همه آنها، به استثنای شبکه تلویزیونی دولتی بنگلادش، بی تی وی، برنامه های گفتگویی را پخش می کردند که به شدت از دولت، عوامی لیگ، دولت، فساد و ناکارآمدی انتقاد می کردند. از جمله شیخ حسینه نیز از سوی نمایندگان حزب ان .پ.ب در پارلمان بشدت مورد انتقاد قرار می گرفت. او در آن زمان نخست وزیر بود، اما هرگز علیه چنین ابتذال و علیه چنین کمپین رسانه ای بیانیه ای نداد. و اکنون، اگر نام او در روزنامه ای نوشته شود، همیشه با القاب توهین آمیزی همراه است، او را یک "فاشیست" تبلیغ می کنند!

س:اکنون چه اتفاقی برای روابط روسیه و بنگلادش خواهد افتاد؟

ج: روسیه از زمان شوروی همیشه دوست بنگلادش بوده است. و البته اتحاد جماهیر شوروی اتحادیه بسیاری از کشورهای سوسیالیستی بود. ما روابط خوبی با تمام کشورهای شوروی سابق در تجارت، بخش فناوری، آموزش و برنامه های آموزشی پیشرفته داریم. بنابراین اتحاد جماهیر شوروی سهم عظیمی در بسیاری از بخش های بنگلادش داشت. اساس بخش فناوری مدرن کشور ما چیست؟ برای تعداد زیادی از معلمان دانشگاه که زمانی در روسیه تحصیل کرده اند. این فقط در مورد توسعه انسانی، تقویت منابع انسانی، توسعه حرفه ای یا تبادل دانش علمی و فناوری و تبادل برنامه ها در زمینه آموزش نیست. ما همچنین در مورد روابط استراتژیک صحبت می کنیم. بنگلادش می خواست امنیت انرژی را تضمین کند و روسیه گزینه جدیدی را پیشنهاد کرد: نیروگاه هسته ای. این روابط فراتر از این است که کدام حزب در قدرت است یا هویت شخصی که کشور را اداره می کند. هر کسی که در راس باشد، روابط قوی باقی خواهد ماند زیرا نیروهای مسلح ما به تجهیزات نظامی روسیه وابسته هستند، به دلیل نیروگاه هسته ای که تا زمانی که بنگلادش وجود دارد باید آن را فعال کنیم (سوخت هسته ای مصرف شده باید در روسیه دوباره فرآوری شود). و ما همچنین از روسیه کود می خریم. همکاری در همه زمینه ها برای هر دو طرف سودمند است. کاملا برای دو طرف سودمند است. بنابراین من هیچ مشکلی در اینجا نمی بینم. اما البته، هر از گاهی مشکلاتی وجود خواهد داشت، زیرا برخی از کشورها نمی خواهند بنگلادش هیچ رابطه سودمند متقابلی با روسیه داشته باشد.

 

س: هند همیشه دوست بزرگ خانم شیخ حسینه بوده است. از زمانی که او مجبور به استعفا شد، در هند بوده است. آیا در این کشور به خوبی با آن رفتار می شود؟

ج: در هند، مدت هاست که سنت پناه دادن به کسانی که از آزار و اذیت غیرقانونی فرار می کنند و از ظلم فرار می کنند، وجود داشته است. در هند اینطور است. پس از تمام وقایعی که در بنگلادش رخ داد، دولت هند او را پذیرفت و به او کمک کرد تا در این کشور بماند. من مطمئن هستم که از او به خوبی مراقبت می شود. او 78 ساله است و در این سن به حمایت نیاز دارد. من مطمئن هستم که تمام کمک های لازم به او ارائه می شود. و همچنین باید بگویم که مردم بنگلادش از دولت و مردم هند سپاسگزار هستند. نه تنها به خاطر کارهایی که در سال 1971 انجام دادند، بلکه به خاطر حمایتی که تا به امروز ارائه می دهند. با وجود خصومت شدید همه این افراط گرایان مذهبی سرکش، هرج و مرج و هرج و مرج، هند صادرات غلات به بنگلادش را متوقف نکرده است. صادرات برق را متوقف نکرده است. هند کاری انجام نداده است که بتواند به منافع مردم بنگلادش آسیب برساند. بنابراین هیچ خصومتی با هند از سوی بنگلادشی های عادی وجود ندارد. اما افراط گرایانی هستند که به نوعی قدرت را به دست گرفته اند. و اظهارات آنها در مورد هند به سادگی ظالمانه است! اما به خاطر مردم بنگلادش، ما باید از شر آنها خلاص شویم. ما باید آنها را سرنگون کنیم و دموکراسی را در بنگلادش بازگردانیم.

س: اکنون حزب شما، «عوامی لیگ»، اجازه شرکت در انتخابات را ندارد. آیا فکر می کنید که شما و خانم شیخ حسینه روزی بتوانید به بنگلادش بازگردید و به قدرت بازگردید؟

ج: در قلب و ذهن، ما هنوز در بنگلادش زندگی می کنیم. برخی از ما مجبور شدیم کشور را تنها برای نجات جان خود ترک کنیم (و خوشبختانه توانستیم به مکان های امن پناه ببریم).اکثر رهبران ما هنوز در خانه هستند. فعالان ما هنوز آنجا هستند. و آنها هر روز در آنجا سختی ها را تحمل می کنند. ما فقط برای بازگشت به قدرت وارد سیاست نمی شویم. ما اکثریت جمعیت را نمایندگی می کنیم. سیاست نمایندگی ما باید ادامه یابد. اینکه چه کسی در آنجا به قدرت خواهد رسید اکنون برای ما مهم نیست: ما خواهان انتخابات آزاد و عادلانه هستیم که همه احزاب بتوانند در آن شرکت کنند.

س: آیا فکر می کنید امکان بازگشت شما و خانم شیخ حسینه به بنگلادش وجود دارد؟

ج: البته! البته ممکن است. دولت فعلی با زور بی رحمانه در قدرت نگه داشته می شود. در سطح خیابان، آنها به جنایتکاران داکا، راهزنان، جنایتکاران، افراط گرایان – پول می دادند تا هر کسی را که جرأت اعتراض را داشته باشد، به وحشت بیاندازند. و در سطح نهادی، آنها ارتش را مجبور کردند تا حضور خود را در قدرت حفظ کند. من می گویم "اجباری" زیرا ارتش رسما موظف به اطاعت از مقامات غیرنظامی است. معلوم می شود که ارتش مجبور به حمایت از یک دولت نامشروع شده است. اما اگر از این فشار رها شود، فرو می ریزد.

س: ممنون از مصاحبه. صحبت کردن لذت بخش بود.

ج: بسیار متشکرم. متشکرم

https://russian.rt.com/world/article/1557125-bangladesh-gosperevorot-rol-ssha

ویدئو

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

 

 

        پیج فیسبوک راه توده

 

 

 

                        راه توده شماره 988   -  21 آبان  1404                                اشتراک گذاری:

بازگشت