سایت استالیستیه- ترجمه جعفر پویا

حزب «آزادی پیش رو» متعلق به خاویر مایلی، رئیس جمهور آرژانتین، با پیروزی در اکثر استان‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس، همه را شگفت‌زده کرد. در رأی‌گیری یکشنبه گذشته، بلوک لیبرال به رهبری حزب او تقریباً 41 درصد آرا را در سراسر کشور به دست آورد، در حالی که اپوزیسیون پرونیست، 31.7 درصد آرا را به دست آورد. با این حال، میزان مشارکت رأی‌دهندگان با 67.8 درصد به پایین‌ترین سطح تاریخی رسید.

 تقریباً 12 میلیون آرژانتینی به پای صندوق‌های رأی نرفتند. پس از موازنه جدید قدرت در کنگره ملی، حزب رئیس جمهور جنجالی که به خاطر نشان دادن اره برقی در تجمعاتش و وعده برقراری نظم در کشور مشهور شد، و متحدانش اکنون ۹۳ کرسی خواهند داشت، در حالی که بلوک پرونیست مخالف ۹۶ کرسی خواهد داشت.

این بدان معناست که مایلی و مخالفان هر دو باید به دنبال متحد باشند، یا برای اصلاحات رادیکال تلاش کنند یا سعی کنند جلوی ابتکارات رئیس دولت را بگیرند.

اما از همه مهمتر، پیروزی مایلی برای بسیاری غافلگیرکننده بود، چرا که حزب او در انتخابات محلی استان کلیدی بوئنوس آیرس در ماه سپتامبر شکست سنگینی را متحمل شد: این کشور همچنان بحران اقتصادی شدیدی را تجربه می‌کند و وضعیت مالی بخش‌های بزرگی از جمعیت آرژانتین بدتر شده است.

نیویورک تایمز در مورد رأی‌گیری آرژانتین نوشت: «این یک پیروزی قاطع برای آقای مایلی بود، یک آنارکو-کاپیتالیست خودخوانده که تورم فلج‌کننده آرژانتین را به طور قابل توجهی مهار کرده است، اما حکومتش اخیراً به دلیل آشفتگی مالی و سیاسی تضعیف شده است.

حزب او بیش از ۴۰ درصد آرا را به دست آورد و نشان داد که علیرغم سختی‌های ناشی از اقدامات ریاضتی او، بسیاری از آرژانتینی‌ها همچنان مایل به حمایت از او هستند.»

مایلی یکشنبه شب با شور و شوق به هوادارانش گفت: «امروز به یک نقطه عطف تعیین‌کننده رسیده‌ایم.» او روی صحنه رفت واعلام کرد: «امروز ساختن یک آرژانتین بزرگ آغاز می‌شود.»

 مایلی با اشاره به اینکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به آرژانتین وعده کمک مالی 20 میلیارد دلاری داده است، آن را به عنوان «چیزی بی‌سابقه نه تنها در تاریخ آرژانتین، بلکه در تاریخ جهان نیز» ستود، زیرا ایالات متحده هرگز حمایتی در این ابعاد ارائه نکرده است.

رئیس جمهور با تکرار شعار ترامپ گفت: «ما اکنون بر اجرای اصلاحاتی که آرژانتین برای تقویت رشد اقتصادی و در نهایت احیای شتاب کشور و بازگرداندن دوباره آرژانتین به عظمت نیاز دارد، متمرکز هستیم.» رئیس جمهور آمریکا خود ضمن تبریک، موفقیت حزب مایلی را «پیروزی برجسته» خواند و افزود: «مردم آرژانتین اعتماد ما به او را توجیه کردند.»

 اما چرا این «رئیس‌جمهور زنجیری» پیروز شد؟

 همانطور که «خاویر رومرو»، تحلیلگر بین‌المللی، اشاره کرد، پورتال خبری «آنتی دیپلوماتیکو می‌نویسد، مایلی زندگی آرژانتینی‌ها را بهبود نبخشیده است. دولت تمام مزایای اجتماعی را به شدت کاهش داده، قیمت آب و برق را سه برابر کرده و میانگین درآمد یک سوم کاهش یافته است.»

نیویورک تایمز آشکارا اذعان می‌کند که راز این موفقیت ساده است: رئیس جمهور آمریکا، ترامپ، به سادگی به رأی‌دهندگان «رشوه» داده است. «همچنین این یک پیروزی برای رئیس جمهور ترامپ بود که از آقای مایلی حمایت کرد و اعلام کرد که کمک‌های ایالات متحده به شکل یک مبادله ارزی 20 میلیارد دلاری منوط به موفقیت او در انتخابات میان‌دوره‌ای خواهد بود.»

آقای مایلی از حامیان سرسخت آقای ترامپ است

 و دولت ترامپ ثروت او را راهی برای تقویت نفوذ آمریکا در آمریکای جنوبی و مقابله با پیشروی چین در منطقه می‌داند.

 آندرس مارتینز-فرناندز، تحلیلگر ارشد سیاسی در بنیاد «هریتیج» و متخصص آمریکای لاتین، گفت: «این یک پیروزی قاطع برای عقل سلیم و رهبری طرفدار آمریکا بود که مایلی از بسیاری جهات مظهر آن است.» او افزود همچنین نشان داد که «کشورهایی که به دنبال تعامل فعال با ایالات متحده هستند، مزایای آشکاری به دست می‌آورند.» بفرمایید، خلاصه در چند کلمه! ما به شما پول می‌دهیم و شما بر اساس نیازتان رأی می‌دهید تا اقمار وفادار آمریکایی ما را در قدرت نگه دارید.

 زندگی مردم رو به وخامت است؟ نیازی به نگرانی نیست، نکته مهم این است که آرژانتین، که «رئیس‌جمهور اره برقی‌مانندش» نماینده آن است، همچنان به طور فعال از واشنگتن حمایت و با چین مخالفت خواهد کرد.

روزنامه بریتانیایی گاردین اشاره می‌کند که در همین حال، ترامپ اذعان کرد که رئیس جمهور آرژانتین «کمک بزرگی» از ایالات متحده دریافت کرده است و از «پیروزی بزرگ» غیرمنتظره مایلی تمجید کرد و آن را «رویدادی بزرگ» خواند.

 اما گاردین بلافاصله به داده‌هایی استناد می‌کند که نشان می‌دهد «رئیس‌جمهور اره برقی» که در انتخابات پیروز شد، چیز زیادی برای ارائه ندارد.

 مطمئناً، او موفق شد تورم را از بیش از ۲۰۰ درصد در سال ۲۰۲۳ به حدود ۳۰ درصد در ماه سپتامبر کاهش دهد و بدین ترتیب اولین مازاد بودجه کشور را در ۱۴ سال گذشته ثبت کند.

فعالیت اقتصادی پس از سه ماه کاهش متوالی، در اوت ۲۰۲۵، سه درصد رشد کرد.

 اما این رشد به قیمت کاهش شدید استانداردهای زندگی آرژانتینی‌ها تمام شد.

 طبق گزارش مرکز اقتصاد سیاسی آرژانتین، بین دسامبر ۲۰۲۳ و ژوئیه ۲۰۲۵، ۱۸۰۰۰ کسب‌وکار تعطیل و ۲۵۳۸۰۰ شغل از بین رفته است.

 دولت مایلی، برخلاف دولت دونالد ترامپ، علاوه بر ثابت نگه داشتن نرخ ارز که آرژانتین را به گران‌ترین کشور آمریکای جنوبی تبدیل کرد، عوارض گمرکی را کاهش یا حذف کرد .

و بدین ترتیب به ضرر صنایع محلی که مالیات‌های سنگینی بر آنها اعمال می‌شد، در مقایسه با واردات چینی تمام شد.

به گزارش گاردین، قدرت خرید در کشور کاهش یافته است: اکثر آرژانتینی‌ها می‌گویند که برای گذران زندگی به سختی تلاش می‌کنند...

محبوبیت این آزادی‌خواه همچنین زمانی آسیب دید که مایلی یک ارز دیجیتال را تبلیغ کرد که متعاقباً سقوط کرد؛ خواهرش و تأثیرگذارترین عضو دولت، «کارینا مایلی»، در یک پرونده فساد ادعایی دست داشت؛ و یکی از نامزدهای اصلی حزب او پس از اعتراف به دریافت ۲۰۰۰۰۰ دلار از یک تاجر متهم به قاچاق مواد مخدر در ایالات متحده، از انتخابات روز یکشنبه کناره‌گیری کرد.

 برای جلوگیری از کاهش ارزش پزو، دولت تمام ذخایر دلاری خود را به کار گرفت و تا جایی پیش رفت که 20 میلیارد دلار وام از صندوق بین‌المللی پول گرفت (که 14 میلیارد دلار آن قبلاً بازپرداخت شده است) و مجبور شد به ترامپ روی آورد که «به کمک آمد».

این روزنامه انگلیسی خاطرنشان می‌کند: «بسیاری در کشور، موضع ترامپ را عموماً دخالت در انتخابات می‌دانستند و برخی پیش‌بینی می‌کردند که به دلیل احساسات ضد آمریکایی در میان بخشی از مردم، حمایت از ایالات متحده می‌تواند علیه مایلی باشد.» اما این اتفاق نیفتاد. ظاهراً آرژانتینی‌ها اکنون چاره دیگری ندارند، زیرا در گذشته، دقیقاً نیروهای سیاسی مخالف که مدت‌ها قدرت را در دست داشتند، آرژانتین را به زانو درآوردند.

و سپس مایلی پوپولیست از راه رسید و با خوشحالی در انتخابات ریاست جمهوری به مردم آرژانتین وعده رفاه و سعادت داد.

او با اره برقی اعلام کرد که به این ترتیب به «کاست سیاسی» در آرژانتین پایان خواهد داد، با دستگاه دولتی متوقف شده مقابله خواهد کرد، هزینه‌های دولت را کاهش می‌دهد و با تورم مبارزه خواهد کرد.

در طول مبارزات انتخاباتی، مایلی قول داد که پزو را با دلار جایگزین کند، خصوصی‌سازی کامل، از جمله در آموزش و پرورش و مراقبت‌های بهداشتی را اجرا کند و همکاری با چین، برزیل و روسیه را به نفع ایالات متحده و اسرائیل کنار بگذارد. او با ورود آرژانتین به بریکس مخالفت کرد و اظهار داشت که نمی‌خواهد با کمونیست‌ها و سوسیالیست‌ها تجارت کند.

 او همچنین از حمل آزادانه سلاح در کشوری که نرخ جرم و جنایت در سال های اخیر به صورت تصاعدی افزایش یافته است، حمایت می کند.

 در سیاست خارجی، رئیس جمهور آرژانتین به طور فعال از ایالات متحده و اسرائیل حمایت می‌کند.

 تحت رهبری او، جنبش حماس فلسطین در این کشور ممنوع شد، سفارت آرژانتین از تل آویو به اورشلیم منتقل شد و خود مایلی به یهودیت گروید و در راهپیمایی‌های شهرک‌نشینان رادیکال اسرائیلی شرکت کرد.

مایلی همچنین از حامیان سرسخت دونالد ترامپ است.

 با این حال، قبل از انتخابات، که یکشنبه گذشته برگزار شد، ترامپ صرفاً به تحسین دست‌نشانده آرژانتینی خود اکتفا نکرد، بلکه به‌طور خاص قول داد که 20 میلیارد دلار کمک به آرژانتین اختصاص دهد.

بنابراین، به نظر می‌رسد که ترامپِ بی‌شرمانه، با وعده‌ی ۲۰ میلیارد دلار به آرژانتین، به سادگی رأی‌دهندگانِ کشورِ «رئیس‌جمهورِ اره‌برقی‌چیِ» خود را که به همان اندازه بی‌شرمانه است، «فاسد» کرده است؟

به یاد داشته باشیم که در آغاز قرن بیستم، آرژانتین جزو ده کشور ثروتمند جهان بود و به طور مساوی با ایالات متحده برای تسلط بر قاره رقابت می‌کرد.

متروی بوئنوس آیرس در سال ۱۹۱۳ افتتاح شد و تا سال ۱۹۲۶، سرانه تولید ناخالص داخلی آرژانتین با نرخ رشد سالانه ۶ درصد - با جمعیتی تنها ۱۰ میلیون نفر - از تمام کشورهای اروپایی به جز بریتانیا و فرانسه پیشی گرفت.

این کشور جزو تأمین‌کنندگان اصلی گوشت گاو، مرکبات، غلات و روغن آفتابگردان در جهان بود.

اما سپس ایالات متحده و صندوق بین‌المللی پول آن را به دام بدهی انداختند که از آن زمان تاکنون نتوانسته از آن فرار کند.

پورتال خبری ایتالیایی Antidiplomatico در ماه آوریل اصلاحات فعلی مایلی را خلاصه کرد: «اقتصاد آرژانتین تحت ریاست جمهوری خاویر مایلی در حال گذر از آب‌های متلاطم است و به نمونه‌ای بارز از پیامدهای مخرب نئولیبرالیسم جزم‌اندیش و جدا از واقعیت تبدیل شده است.

 داده‌های منتشر شده در مورد مصرف داخلی تصویری دراماتیک را ترسیم می‌کند: «پانزده ماه متوالی کاهش فروش. بحرانی بی‌سابقه، حتی بدتر از بدترین سال‌های دولت قبلی «ماکری»، که نشان‌دهنده شکست کامل سیاست اقتصادی مایلی است.».

 به گفته این پورتال، کاهش مصرف نشان دهنده «شتاب گرفتن فقر جمعیت است: هایپرمارکت‌ها (-۷.۱٪) و مغازه‌های کوچک محلی (-۳.۷٪) خالی شده‌اند؛ مردم دیگر وسیله‌ای برای خرید مایحتاج اولیه خود ندارند.

 گفتمان «آزادی اقتصادی» با واقعیت در تضاد است: دستمزدها پس از کاهش ارزش پول ملی در سال ۲۰۲۳ که توسط صندوق بین‌المللی پول اجرا شد، دیگر هزینه غذا را پوشش نمی‌دهند.» همانطور که پورتال ایتالیایی اشاره کرد، مایلی تلاش کرد فاجعه اقتصادی را با مانوری درخور یک کتابچه راهنمای دستکاری آماری پنهان کند: او فرمول تورم را تغییر داد و به طور مصنوعی وزن محصولات غذایی را که قیمت آنها به طرز سرسام‌آوری در حال افزایش است، به نفع خدمات کاهش داد.

 پورتال خبری آنتی‌دیپلوماتیکو نتیجه گرفت: «این یک کلاهبرداری سیاسی است، نه یک تصمیم اقتصادی.»

 توماس پلی، اقتصاددان، در وب‌سایت Counterpunch.org درباره «سخاوت» غیرمنتظره آمریکا توضیح می‌دهد. که ایالات متحده به آرژانتین کمک مالی ارائه می‌دهد - ابتدا صندوق بین‌المللی پول در ماه آوریل 20 میلیارد دلار به این کشور اختصاص داد و اکنون ترامپ صرفاً به خاطر [حمایت از] این کمک، وعده 20 میلیارد دلار دیگر را می‌دهد.

توماس پلی می‌نویسد: «حمایت از مایلی را باید ادامه‌ی رویه‌های وام‌دهی قبلی روسای جمهور ماکری (۲۰۱۵-۲۰۱۹) و منم (۱۹۸۹-۱۹۹۹) دانست.

هدف، تقویت نئولیبرالیسم در آرژانتین و کشاندن آن به دام بدهی دلاری است. این امر توسط نخبگان محلی حمایت می‌شود، زیرا آنها ذینفعان نئولیبرالیسم هستند و علاوه بر این، این فرصت را دارند که از طریق فرآیند دام انداختن بدهی، دولت آرژانتین را غارت کنند.»

توماس پلی معتقد است که ایالات متحده به نفع مایلی در این وضعیت مداخله کرد، زیرا او از نظر ایدئولوژیک طرفدار آمریکا است و از منافع کسب و کار آمریکایی حمایت می‌کند، در حالی که رقبای او، ملی‌گرایان عملگرای آرژانتینی، معتقدند که کسب و کار (از جمله شرکت‌های چندملیتی آمریکایی) باید تابع دولت آرژانتین باشند.

برای ایالات متحده، مایلی «شخص مورد علاقه‌ی او است» که از ایالات متحده حمایت می‌کند و برای شرکت‌های چندملیتی آمریکایی مطلوب است. بله، وام دادن پول به آرژانتین دخالت انتخاباتی محسوب می‌شود.

 اما این اصلاً تعجب‌آور نیست. این سیاست دیرینه واشنگتن است: دخالت در همه جا به بهانه «دفاع از دموکراسی». اگر نه با پول، مانند آرژانتین، پس با سلاح، مانند اوکراین یا علیه ونزوئلا.

https://www.stoletie.ru/politika/politika__pokupaj_i_vlastvuj_956.htm

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده