هم آموخت و تجربه کرد

 بارها از ما پرسش شده که برای روزنامه نگار شدن و اطلاع رسانی، چه ویژگی هائی باید داشت؟ ما سعی می کنیم به زبانی شاده این سئوال را پاسخ بدهیم.

برای روزنامه نگار شدن، اول باید روزنامه نگار بود. یعنی سرشت و خمیرمایه این کار را داشت و بعد استعداد خود را در بخش های مختلف روزنامه نگاری پرورش داد.

قبل از هر چیز باید قصه و رمان خواند. اگر کسی واقعا بخواهد روزنامه نگار شود. باید چیزی یاد گرفت تا بتوان چیزی به دیگران یاد داد. سپس باید در حد مورد نیاز تاریخ ایران و جهان را دانست، با ادبیات و بویژه شعر ایران آشنا بود، ضرب المثل های ایرانی را حفظ بود و با جامعه شناسی نیز آشنائی داشت.

 باید این مقدمات را فرا گرفت:

فصل اول

یک - مطالعه را باید دوره بندی کرد. یعنی یک دوره چند هفته ای و یا حتی چند ماهه را گذاشت برای خواندن آثار یکی از نویسندگان.

دوم- همزمان باید اطلاعاتی عمومی درباره کشور محل تولد نویسنده و اطلاعات اجتماعی دورانی که او می زیسته و می نوشته را پیدا کرد و خواند.

سوم - اگر علاقمند به روزنامه نگاری هستید و در عین حال نویسندگی، بهتر است از "گزارش قصه" شروع کرد.

چهارم - دراین رشته، یعنی رشته "گزارش قصه" آثار دو نویسنده را باید در دستور کار قرار داد. همینگوی و سپس مارکز.

فصل دوم

الف- خبرنگار باید چشم تیز بین و ذهن کنجکاو داشته باشد و همیشه آنچه را که مردم نمی بینند و یا به آن دقت نمی کنند را ببیند و دقت کند. مهم نیست که در یک شهر کوچک زندگی کنید و یا در یک شهر بزرگ و یا حتی در یک روستا.

ب- حتما از شعار نویسی بجای مطلب نویسی باید پرهیز کرد و به فضا سازی در ذهن خواننده پرداخت. یعنی خواننده با خواندن مطلب شما باید در آن فضائی قرار بگیرد که شما آن را دیده اید.

پ- بنابراین، کوچکترین مشاهده در طول روز و یا شب، در خیابان، در مهمانی، در دیدار با دوستان و در هر محفل و محل دیگری را می توان نوشت. این کار را بتدریج باید تمرین کرد. مهم نیست که منتشر می شود و یا نمی شود. بعدها می توانید آنها را ویراستاری کرده  و منتشر کنید.

فکر می کنیم تا اینجا، بعنوان مقدمه کار و آشنائی با رشته ای که به آن علاقمند هستید کافی باشد.

اگر فرصت و امکانی فراهم آمد می توان در کلاس روزنامه نگاری شرکت کرد. متاسفانه این مسائل در رسانه های ایران مورد توجه قرار نگرفته و نمی گیرد و به همین دلیل روزنامه نگاری بعد از انقلاب در ایران سقوط کرده است.

یک دوربین تهیه کنید ( یا با گوشی تلفن همراه اگرعکسبرداری هم می کند) هرچیزی را که می بینید و جالب است عکس بگیرید. مهم نیست که بعدا این عکسها را حتی پاک کنید، مهم این است که عادت کنید به گرفتن عکس. این مسئله بسیار مهم است. متاسفانه در این سالهای اخیر که خیلی ها روزنامه نگار شدند، ضعف های بسیاری در عکس و انتشار آن داشته اند و روزنامه ها ومجلات داخل کشور مملو از غفلت ها در این زمینه است.

فراموش نکیند که برای روزنامه نگار شدن بیش از تحصیل آن، استعداد لازم است. به همه کسانی که می خواهند روزنگار شوند و حتی آنها که بنام روزنامه نگار در رسانه های ایران فعالیت می کنند توصیه می کنیم مجلات و روزنامه های پیش از انقلاب و بعد از انقلاب را با هم مقایسه کنند. مرور و مقایسه این دو دوره خود به خود یک دوره روزنامه نگاری است.

        پیج فیسبوک راه توده