ترجمه- نعمت بوستانی

در روز های پایانی سال گذشته، تیرک کشتی یخ‌ شکن هسته‌ ای جهانی به نام "استالینگراد" در سن پترزبورگ گذاشته شد. سفارش دهنده آن شرکت FSUE Atomflot بود. یک ناوگان یخ‌ شکن قوی، به روسیه مزایای قابل توجهی در عرض‌های جغرافیایی شمالی می‌ دهد که سایر کشورهای مدعی منابع منطقه قطب شمال فاقد آن هستند.

پروژه آرکتیکا: پروژه یخ‌ شکن‌های هسته‌ ای 22220 "آرکتیکا"، مجموعه‌ ای از یخ‌ شکن‌های هسته‌ ای با دو آبخور هستند. ماموریت اصلی آنها سرویس‌ دهی به مسیر دریای شمال و پشتیبانی از سفرهای اکتشافی به قطب شمال است. آبخور متغیر آنها به این کشتی‌ ها اجازه می‌ دهد که با راندمانی برابر، در رود خانه‌ های عمیق و کم‌عمق سیبری مورد استفاده قرار بگیرند. دیگر نیازی به کشتی‌های کلاس آرکتیکا و تایمیر پروژه 10520 نخواهد بود و این در حالی است که هزینه کلی بهره‌ برداری از ناوگان یخ‌ شکن هسته‌ ای را کاهش می‌ دهد، در عین حال قابلیت‌ های آن را به طور کامل حفظ خواهد کرد.

این پروژه هفت زیر دریایی هسته‌ ای را در نظر دارد. چهار فروند از آنها در شرایط حاضر در حال خدمت اند: "آرکتیکا"، "سیبیر"، "اورال" و "یاکوتیا". سه فروند دیگر - "چوکوتکا"، "لنینگراد" و "استالینگراد" - در مراحل مختلف ساخت در کارخانه‌ های کشتی‌ سازی هستند. در میان کشتی‌های هسته‌ ای، تنها ناو های هواپیمابر آمریکایی (از نظر حجم) بزرگتر است.

تمام انرژی (سوخت)کشتی از یک مولد بخار هسته‌ ای تامین می‌ شود. زیردریایی‌های هسته‌ ای دو راکتوری با توان خروجی 60 مگاوات برای استحکام و دوام چهار دهه طراحی شده‌ اند. راکتورهای نوین به مدت پنج تا هفت سال بدون سوخت‌ گیری کار می‌ کنند و طول عمر کلی کشتی را افزایش می‌ دهند. هزینه یک عنصر سوخت تقریباً یک میلیارد روبل است.

سه پروانه چهار پره با گام ثابت توسط شش موتور الکتریکی به حرکت در می آیند، بطوری که دو موتور روی هر یک از سه محور پروانه کشتی جای می گیرند. حداکثر طول کشتی 173.3 متر است. حداقل آبخور آن 9.03 متر و حد اقل جا بجایی آن 26771 تن است. این مقدار بیشتر از رزم‌ ناوهای موشک هدایت‌ شونده هسته‌ ای پروژه 1144 اورلان است. این کشتی‌ ها می‌ توانند با سرعت 1.5 تا 2 گره (تا چهار کیلومتر در ساعت) از یخ‌ هایی با ضخامت تا سه متر عبور کنند.

یخ‌ شکن‌های پروژه 22220 بخشی از برنامه بنیادین سیاست قطب شمال دولت روسیه تا سال 2035 هستند که هدف آن توسعه مسیر دریای شمال است. این امر به ویژه با توجه به عدم تمایل کشورهای اروپایی به واردات منابع انرژی روسیه اهمیت دارد. "استالینگراد" و کشتی‌های خواهرخوانده آن، راه را برای کاروان‌ های دریایی که کالاها و مواد اولیه را از طریق قطب شمال به منطقه آسیا و اقیانوسیه منتقل می‌ کنند، هموار خواهند کرد. این امر به طور قابل توجهی زمان سفر و هزینه‌ های حمل و نقل را کاهش می‌دهد.

ناوگان یخ‌ شکن: علاوه بر کشتی‌های پروژه 22220، شامل دو یخ‌ شکن هسته‌ ای با سیستم پیشرانه دو راکتوری و توان 75 هزار اسب بخار، دو یخ‌ شکن با سیستم پیشرانه تک راکتوری و توان 50 هزار اسب بخار (تایمیر، وایگاچ)، کشتی کانتینری سبک‌ تر هسته‌ ای Sevmorput (40 هزار اسب بخار) و پنج کشتی تدارکاتی است. یخ‌ شکن Sovetsky Soyuz در حالت ذخیره عملیاتی قرار دارد.
همچنین در این پروژه کشتی‌های دیزلی-الکتریکی، از جمله کشتی‌های نظامی، وجود دارند. برای مثال، یخ‌ شکن‌های پروژه 21180 "ایلیا مورومتس" و "ایوپاتی کولوورات" می‌ توانند یخ‌ هایی تا ضخامت یک متر را بشکنند. آن‌ها علاوه بر اسکورت کاروان‌ ها، می‌ توانند به نیروهای دریایی در قطب شمال نیز تدارکات برسانند. این کشتی‌ها همچنین برای نصب سلاح‌ های روی عرشه، از جمله توپ‌ های دریایی سریع AK-630، AK-230 و AK-306 مجهز شده‌ اند. این یخ‌ شکن به راحتی می‌ تواند به یک کشتی تهاجمی تبدیل شود و می توان آن را با موشک‌ های ضد کشتی تجهیزکرد.

این امر به ویژه از آن جهت اهمیت دارد که ناتو به دنبال محدود کردن توانایی نیروی دریایی روسیه در استقرار زیر دریایی‌ های موشکی استراتژیک در دریاهای بارنتس و نروژ است. با پیوستن فنلاند و سوئد به ناتو، در سال 2022، کل شبه جزیره اسکاندیناوی تحت کنترل یک دشمن بالقوه خواهد بود. کشورهای اروپای شمالی به سرعت در حال تجدید تسلیحات هستند. مسکو باید این موضوع را در استراتژی امنیت ملی خود در نظر بگیرد.

نظامی‌ سازی شمال: روسیه در شرایط امروز انحصار واقعی عملیات در آب‌ های قطب شمال را در اختیار دارد. هیچ کشور دیگری در جهان به این تعداد یخ‌ شکن ندارد. در مقایسه، گارد ساحلی ایالات متحده تنها دو یخ‌ شکن دارد - "ستاره قطبی" و "هیلی" - که دومی دائماً در حال تعمیر است و به ندرت به آب انداخته می‌ شود. یک یخ‌ شکن عملیاتی برای یک ابرقدرت اقتصادی و نظامی مانند آمریکا به وضوح نا کافی و نقطه ضعف بزرگی است. در نهایت، کنترل قطب شمال دسترسی به منابع معدنی غنی آن را توسط روسیه فراهم کرده و حضور نظامی دائمی در اوراسیای شمالی را تضمین می‌ کند.

کانادا کشتی‌هایی دارد که قادر به گشت‌ زنی در آب‌ های قطب شمال هستند، اما فاقد ظرفیت لازم برای استقرار نیروهای زمینی قابل توجه در منطقه است. نیروی دریایی نروژ، دارای چهار قایق گشت‌ زنی با قابلیت یخ‌ نوردی است، اما تسلیحات متوسط آنها مانع از مقابله مؤثر با ناوگان شمالی روسیه می‌ شود. دانمارک، با وجود داشتن نیروی دریایی نسبتاً قوی، فاقد زیرساخت‌ های نظامی لازم در قطب شمال است. فنلاند و سوئد تنها قابلیت‌ های دریایی محدودی دارند.

دشمن بالقوه همچنین با چالش‌هایی در خشکی روبرو است. به عنوان مثال، ارتش ایالات متحده فاقد وسیله‌ ای برای حمل بار و نیرو در شرایط سخت قطبی است. تنها وسایل نقلیه همه‌ کاره مناسب، وسایل نقلیه دو ردیفه Bandvagn 206 سوئدی هستند که به عنوان وسایل نقلیه پشتیبانی واحد کوچک (SUSV) معرفی شده‌ اند. با این حال، اولین نمونه‌ ها 40 سال پیش از خط مونتاژ خارج شدند و دیگر نیازهای امروزی را برآورده نمی‌ کنند.
با این حال، روسیه طیف گسترده ای از تجهیزات نظامی برای قطب شمال را در اختیار دارد. بزرگترین شبکه پایگاه‌ های نظامی و فرودگاه‌ ها در عرض‌ های جغرافیایی شمالی واقع شده است. نیروهای مستقر در منطقه آماده انجام عملیات رزمی در سخت ترین شرایط آب و هوایی هستند. تقریباً تمام وسایل نقلیه زمینی بر اساس وسیله نقلیه تمام چرخ دو زنجیری DT-30 Vityaz ساخته شده‌ اند که می‌ تواند در برابر دما های پایین تا منهای 55 درجه سانتیگراد مقاومت کند. برخی از انواع آن می‌ توانند از آب عبور کنند و به طور قابل توجهی تحرک را افزایش دهند.

 فرانتس جوزف لند: علاوه بر این، سامانه‌های موشکی زمین به هوای دوربرد S-400 در قطب شمال مستقر هستند که توسط سامانه‌ های دفاع هوایی جدید Pantsir و Tor محافظت می‌ شوند. پایگاه‌ های روسی توسط سامانه‌ های موشکی ساحلی Bal و Bastion از حملات دریایی محافظت می‌ شوند. همه این سامانه‌ های تسلیحاتی در اختیار اولین واحد کاملاً مجهز قطب شمال نیروهای زمینی روسیه، تیپ 80 تفنگدار موتوری جدا گانه، مستقر در روستای آلاکورتی در منطقه مورمانسک قرار دارند.

هر آنچه برای عملیات جنگی لازم است، در دسترس قرار دارند: از کامیون‌های چهار چرخ محرک، تانک‌ ها و اسنوموبیل‌ها گرفته تا سورتمه‌ های سگ و گوزن شمالی. همچنین یک اصلاح ویژه از هلیکوپتر Mi-8AMTSh-VA با سیستم گرمایشی نیز برای اجزای اصلی موتور وجود دارد.

https://ria.ru/20260112/arktika-2065747152.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده