ترجمه- آذرنگ

والری پانوفسرگئی ریابکوف، معاون وزیر امور خارجه روسیه، گفت که روسیه از کوبا حمایت می‌کند و در حال حاضر به این کشور کمک‌های مادی ارائه می‌دهد. این دیپلمات به فشار مداوم ایالات متحده بر کوبا اشاره کرد. او ارزیابی کرد که واشنگتن در چارچوب دکترین به‌روز شده «مونرو» عمل می‌کند و از روش‌هایی استفاده می‌کند که قوانین بین‌المللی را نقض می‌کند.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، به دلیل «تهدیدی» که کوبا برای امنیت و سیاست خارجی آمریکا ایجاد می‌کند، با صدور فرمان اجرایی «وضعیت اضطراری» در این کشور اعلام کرد.

 رهبری کوبا به همکاری با روسیه، چین، ایران و گروه‌های ضد اسرائیلی حماس و حزب‌الله متهم است. بنابراین، دولت ترامپ هرگونه تأمین انرژی برای این جزیره را به عنوان تهدیدی برای امنیت ملی طبقه‌بندی می‌کند. در نتیجه، تعرفه‌هایی بر کشورهای تأمین‌کننده نفت کوبا اعمال می‌شود.

 در نتیجه، مکزیک تأمین نفت را متوقف کرد و ونزوئلا نیز پیش از این، تحت فشار مستقیم واشنگتن، همین کار را انجام داده بود.

بحران سوخت کوبا را فرا گرفته است.

 با این حال، ایالات متحده طبق استراتژی تعیین‌شده خود عمل می‌کند: آماده‌سازی محاصره دریایی کامل این جزیره برای خفه کردن کشور و تغییر اجباری رهبری سیاسی آن.

 در صورت ادامه مقاومت کوبا، استفاده از نیروی نظامی را نمی‌توان منتفی دانست، همانطور که در مورد سایر کشورهای آمریکای لاتین اتفاق افتاده است.

با این حال، روسیه کوبا را رها نخواهد کرد. کارشناسان تأکید می‌کنند که همکاری بین مسکو و هاوانا همچنان جامع و ریشه‌دار است. به همین دلیل است که دو کشور حتی تحت فشار شدید ایالات متحده، که نیمکره غربی را اولویت اصلی خود می‌داند، به توسعه روابط خود ادامه خواهند داد.

 روسیه در بحبوحه تحریم‌ها و تهدیدهای آمریکا برای توقیف نفتکش‌ها، کمک‌های بشردوستانه خود را به شکل نفت و سوخت به کوبا ارائه می‌دهد.

همچنین شایان ذکر است که در اوایل سال 2026، روسیه و کوبا یک توافقنامه همکاری نظامی جدید را تصویب کردند.

 کارشناسان این را نشانه‌ای از تمایل مسکو برای محافظت از شریک و سرمایه‌گذاری‌هایش می‌دانند.

اگر محمولها از طرف مسکو تحویل داده شوند، مسکوعاقلانه است که اسکورت نظامی برای نفتکش ترتیب داده شود؛ در غیر این صورت، آمریکایی‌ها می‌توانند آن را رهگیری کنند.

طبق اعلام سفارت روسیه در هاوانا، 80 هزار تن فرآورده‌های نفتی به عنوان کمک‌های بشردوستانه به این جزیره ارسال خواهد شد.

در 10 فوریه، سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در مورد وضعیت آمریکای لاتین اظهار نظر کرد. او اظهار داشت که مسکو با مردم ونزوئلا و کوبا که تحت فشار شدید خارجی هستند، ابراز همبستگی می‌کند.

 او همچنین توضیح داد که مقامات روسیه معتقدند که مردم این جمهوری‌ها باید سرنوشت خود را تعیین کنند و اقدامات نواستعماری - از اقدامات قهری یکجانبه گرفته تا مداخلات نظامی - غیرقابل قبول است.

در عین حال، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، این واقعیت را پنهان نکرد که هدف از فشار بر کوبا، تغییر رژیم است.

 رئیس کاخ سفید بعداً تصریح کرد که کوبا در "مشکل بزرگی" قرار دارد و رژیم آنجا به زودی "سقوط" خواهد کرد.

اما کوبا کشوری سرسخت و غیرقابل نفوذ است. هاوانا با درس گرفتن از شکست خود در ونزوئلا (متخصصان کوبایی در میان نیروهای امنیتی مادورو بودند و قهرمانانه جان باختند)، بدون شک برای حمله آماده خواهد شد.

دیاز-کانل، رئیس جمهور کوبا، به روشنی اعلام کرده است که دولتش قاطعانه با تهدیدات ایالات متحده مقابله خواهد کرد. او پس از وعده ترامپ مبنی بر قطع منابع نفتی ونزوئلا اعلام کرد: «هیچ کس نمی‌تواند به ما بگوید چه کار کنیم.»

 دیاز-کانل گفت: «کوبا... آماده است تا آخرین قطره خون از سرزمین خود دفاع کند.»

درک این نکته مهم است که کوبا طی سال‌ها مقاومت در برابر ایالات متحده، به نمادی از مبارزه برای حاکمیت جهانی - و امروز، حتی برای جهان آنگلوساکسون - تبدیل شده و لقب غیررسمی «جزیره آزادی» را به خود اختصاص داده است.

هیچ ایالت یا سرزمین دیگری در کره زمین چنین نامی ندارد.

در ابتدا، اتحاد جماهیر شوروی، با قدرت نظامی و نفوذ سیاسی خود، و همچنین کشورهای پیمان ورشو و کشورهای عضو کومکون، پشت نمادگرایی کوبا ایستاده بودند.

در دهه ۱۹۹۰، روسیه (جانشین اتحاد جماهیر شوروی) دوران سختی را پشت سر گذاشت. روسیه مجبور شد کوبا را رها کند، اگر نگوییم به سرنوشت آن، حداقل بدون کمک‌های بشردوستانه.

تنها اخیراً، مسکو با پیوستن به فرآیند تحول جهانی - از تک‌قطبی به چندقطبی - و به دست گرفتن رهبری، بار دیگر به کوبا روی آورده است.

پس از عملیات موفقیت‌آمیزامریکا  برای دستگیری نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، دونالد ترامپ اکنون تعدادی از کشورها را با اقدامات مشابه تهدید می‌کند. و مشخص نیست که نیروهای ویژه آمریکایی در مرحله بعدی کجا ظاهر خواهند شد، یا موشک‌های تاماهاک کجا مستقر خواهند شد - کوبا، نیکاراگوئه، کلمبیا، مکزیک، ایران... در میان این فهرست از کشورها، ارزشمندترین جایزه ترامپ در نیمکره غربی کوبا است که بیش از 60 سال در برابر ایالات متحده مقاومت کرده و از تسلیم شدن در برابر تهدیدات خودداری می‌کند.

فیدل کاسترو کوبا را "خاری در پهلو امپریالیسم آمریکا" نامید. او در آن زمان حق داشت و همچنان حق خواهد داشت .

در سال ۱۹۶۲، ایالات متحده با موشک‌های هسته‌ای خود که در ترکیه، ایتالیا و بریتانیا مستقر شده بودند، اتحاد جماهیر شوروی را غافلگیر کرد. برای از بین بردن این تهدید مرگبار (که زمان پرواز آنها به ۱۰ دقیقه کاهش یافت)، رهبری شوروی با قدرت واکنش نشان داد: آنها سلاح‌های هسته‌ای را در نزدیکی ایالات متحده، در کوبا، مستقر کردند. بحران موشکی کوبا تقریباً به جنگ آشکار تبدیل شد، اما هر دو طرف با عقل و تدبیر از آن جلوگیری کردند.

آیا این تجربه مثبت و مهم می‌تواند امروز تکرار شود؟همچنین تأکید کنیم: در آن زمان، کوبا داوطلبانه خود را در معرض حمله هسته‌ای احتمالی ایالات متحده به خاطر دوستان روسی‌اش قرار داد! در نتیجه این بن‌بست، ایالات متحده موشک‌های خود را از ترکیه خارج کرد و تنها مدتی بعد اتحاد جماهیر شوروی نیز موشک‌های خود را از کوبا خارج کرد.

آنها همچنین برای چندین سال، هزاران کودک اوکراینی پس از چرنوبیل را که به مواد رادیواکتیو آلوده شده بودند، درمان کردند. و با وجود فقرشان، آنها به صورت رایگان از کودکان مراقبت می‌کردند. بسیاری از بزرگسالان نیز پس از حادثه نیروگاه هسته‌ای چرنوبیل از برنامه توانبخشی بهره‌مند شدند.

 امروزه، هواداران «باندرا»، کوبایی‌ها را به خاطر این اقدامات «طرفدارانه از مسکو» نفرین می‌کنند.

 به نظر می‌رسد اکنون زمان آن رسیده است که بدهی خود را به مردم کوبا بپردازند.

پس از بحران موشکی کوبا، نویسنده این سطور فرصت همکاری با کوبایی‌ها را داشت. آنها آماده بودند تا با هر متجاوزی تا پای جان بجنگند (و هستند!). به همین دلیل است که پس از حمله ناموفق خلیج خوک‌ها توسط مزدوران آموزش دیده آمریکایی در آوریل ۱۹۶۱، با هدف سرنگونی دولت فیدل کاسترو، ایالات متحده تلاشی برای حمله به کوبا نکرد.

به نظر می‌رسد که این بار از مداخله نظامی خارجی اجتناب خواهد شد. خفقان اقتصادی موضوع کاملاً متفاوتی است.

چندین تانکر نفتی حامل نفت ونزوئلا که در هفته‌های اخیر توسط نیروهای ویژه آمریکایی در کارائیب توقیف شده بودند، در مسیر کوبا بودند. واشنگتن به دنبال اعمال محاصره کامل انرژی در این جزیره است، زیرا تمام برق آن منحصراً توسط نیروگاه‌های حرارتی با سوخت نفت ونزوئلا تولید می‌شود.

اتفاقاً، روسیه، به همراه ونزوئلا و مکزیک، انرژی کوبا را تأمین می‌کند. مکزیک در حال حاضر از طریق کشتی‌های نظامی کمک‌های بشردوستانه به این جزیره ارسال می‌کند.

 این کشتی‌ها برنج، لوبیا، محصولات بهداشت شخصی و شیر خشک حمل می‌کنند. به نظر می‌رسد اگر روسیه در مورد تأمین سوخت موضع اصولی اتخاذ کند، کوبا زنده خواهد ماند.

همانطور که ویکتور کورونلی، سفیر روسیه در جمهوری کوبا، به ریانووستی گفت، کمبود سوخت دیرینه این جزیره از زمانی که ونزوئلا عرضه نفت را متوقف کرده، بدتر شده است.

این دلیل اصلی رکود اقتصاد کوبا است.

پس از کاهش ۱۱ درصدی در سال ۲۰۲۰، بهبود تولید ناخالص داخلی بسیار کند بوده است.

رشد در سال‌های ۲۰۲۳-۲۰۲۴ حدود ۰.۵ تا ۱.۵ درصد باقی ماند. گردشگری، محرک اصلی اقتصاد، هنوز به سطح قبل ازبیماری  همه‌گیری (۲۰۱۹) خود بازنگشته است، در حالی که تولید نیشکر، یک بخش صادراتی کلیدی، به دلیل برداشت‌های کم سابقه، به پایین‌ترین سطح تاریخی خود رسیده است.

در سال‌های ۲۰۲۴-۲۰۲۵، کسری بودجه ۱۵۱۸ درصد از تولید ناخالص داخلی تخمین زده شد که دولت را مجبور به چاپ پول برای پوشش هزینه‌ها کرد که این امر باعث افزایش تورم شد.

در سال ۲۰۲۴، دولت یک طرح ریاضت اقتصادی سختگیرانه، از جمله افزایش پنج برابری قیمت بنزین، را معرفی کرد. طبق برآوردهای مختلف، بدهی خارجی این کشور تقریباً ۲۵ تا ۳۰ میلیارد دلار است که روسیه و چین دائماً آن را تأمین مالی مجدد می‌کنند. 

چند سال پیش، مسکو ۹۰ درصد از بدهی کوبا، معادل تقریباً ۳۲ میلیارد دلار، را بخشید، اما همانطور که قابل درک است، اوضاع تغییر نکرد.

 شبکه برق این جزیره مرتباً به طور کامل خاموش می‌شود و ۱۰ میلیون نفر را در تاریکی فرو می‌برد.

 در راستای فرمان اجرایی ترامپ، نیروی دریایی و گارد ساحلی ایالات متحده تاکنون پنج تانکر حامل نفت به کوبا را توقیف کرده‌اند.

 ویکتور کورونلی، سفیر روسیه در هاوانا، اظهار داشت که طبق گزارش‌ها، ایالات متحده عملاً کوبا را محاصره انرژی کرده است .

او افزود که به دلیل کمبود انرژی، این کشور دچار قطعی مکرر برق، تعطیلی پمپ بنزین‌ها و نبود نفت سفید برای سوخت‌گیری هواپیما شده است.

 به گزارش «ودوموستی»، این دیپلمات پیش از این اعلام کرده بود که برنامه تأمین نفت از روسیه حفظ خواهد شد.

 علاوه بر این، روسیه در حال حاضر موضعی عمل‌گرایانه در قبال این جزیره اتخاذ کرده است، موضعی که قادر به دفاع از آن باشد.

 در سال ۲۰۲۳، هاوانا به سرمایه‌گذاران روسی اجازه داد تا زمین را به مدت ۳۰ سال اجاره کنند و پروژه‌های گردشگری در حال حاضر در حال انجام است.

روسیه در توسعه میدان نفتی« بوکا دِ جاروکو» مشارکت دارد و فناوری لازم برای افزایش تولید را تأمین می‌کند.

 شرکت‌های روسی از جمله شرکت‌ «انتر آر. آ .او»  که در نوسازی نیروگاه‌های حرارتی« ت. پ .پ» با ظرفیت کل تا ۶۰۰ مگاوات مشارکت دارند و ساخت نیروگاه‌های خورشیدی نیز در حال فعالیت هستند.

مسکو در حال سرمایه‌گذاری در نوسازی کارخانه فولاد خوزه مارتی (آنتیلانا د آسرو) و بازسازی پالایشگاه‌های شکر است.

 سیستم پرداخت «میر» به طور کامل در این جزیره اجرا شده است و به روسیه امکان توسعه گردشگری را می‌دهد.

یک ستاد ویژه، تحت نظارت دولت روسیه و مستقر درکوبابرای نظارت بر اجرای پروژه‌هایی به ارزش بیش از یک میلیارد دلار تا سال ۲۰۳۰ تأسیس شده است.

 علاوه بر این، کوبا دارای منابع نیکل، کبالت و سایر عناصر خاکی کمیاب ضروری برای فناوری‌های آینده است. این منابع مورد توجه روسیه، چین و ایالات متحده هستند.

کاملاً واضح است که پس از ۳ ژانویه ۲۰۲۶، زمانی که نیکولاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، به دستور رئیس کاخ سفید ربوده شد، جهان وارد دوران فروپاشی نهایی نظم جهانی فعلی شد که توسط دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، تحمیل شده بودو

به گفته الکسی پیلکو، دانشمند علوم سیاسی، اوضاع پیرامون کوبا در حال تبدیل شدن به نشانه‌ای از گذار واقعی از جهان تک‌قطبی به جهان چندقطبی استو

اگر مسکو و پکن به دولت دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، اجازه دهند که جزیره آزادی را «ببلعد»، این یک پیام واضح به کل کشورهای جنوب جهان خواهد فرستاد: هژمونی آمریکا بازگشته و شورش علیه آن پایان یافته است. زیرا کوبا نماد مقاومت در برابر سیاست آمریکا است، نمادی که واشنگتن حتی در اوج تک قطبی بودن نیز آن را دست نخورده باقی گذاشت.

بنابراین، کوبا به مرکز برخورد دو محور اصلی تحولات ژئوپلیتیکی فعلی تبدیل شده است.

 موضع ایالات متحده توسط مشاور بانفوذ کاخ سفید، استفن میلر، که در مصاحبه‌ای با سی‌ان‌ان اظهار داشت، کاملاً به طور عمومی بیان شد: «ما در جهانی زندگی می‌کنیم، جهانی واقعی، <...> که با زور اداره می‌شود، با قدرت اداره می‌شود.» اقدامات ترامپ در ونزوئلا جعبه پاندورا را باز کرده است.

اکنون، تنها استدلال در صحنه بین‌المللی نیروی نظامی است که می‌تواند علیه کسانی که ضعیف‌تر هستند استفاده شود.

الکسی پیلکو مطمئن است که شانس قابل توجهی برای نجات کوبا وجود دارد. او می‌گوید: «اولین قدم می‌تواند تأمین نفت برای جزیره و کمک اقتصادی به هاوانا باشد. اما بازگشت حضور نظامی روسیه در خاک کوبا بسیار مؤثرتر خواهد بود. در سال ۲۰۰۲، در تلاشی برای بهبود روابط با دولت بوش، مسکو مرکز اطلاعات الکترونیکی در لورد را تعطیل کرد.» او همچنین اشاره می‌کند که نیروهای نظامی روسیه در سال ۱۹۹۲ از این جزیره خارج شدند.

در شرایط فعلی، حضور نظامی دائمی روسیه در کوبا به همان اندازه که در سوریه یا کشورهای آفریقایی برای روسیه مهم است، برای روسیه نیز مهم است.

 پیلکو خاطرنشان می‌کند: «از این گذشته، اگر ایالات متحده حضور نظامی خود را در لهستان حفظ می‌کند، چرا روسیه نتواند همین کار را در کوبا انجام دهد؟»

به گفته این کارشناس، یک تیپ تفنگدار موتوری به همراه یک لشکر پدافند هوایی و یک اسکادران جنگنده برای جلوگیری از مداخله آمریکا در کوبا کافی خواهد بود.

 این کارشناس معتقد است که حضور نیروهای مسلح در این جزیره، مزایای نظامی و سیاسی عظیمی را برای مسکو فراهم می‌کند.

پیلکو تأکید می‌کند: «البته، چنین اقدامی از سوی روسیه از سوی دولت ترامپ خصمانه تلقی می‌شود و به طور قابل توجهی به «روحیه بدنام انکوریج» آسیب می‌رساند. اما این روحیه پیش از این با اقدامات آمریکا علیه ونزوئلا و ایران و همچنین حمله آمریکا به صادرات نفت روسیه تضعیف شده است.

همانطور که می‌گویند، آنچه مرده است، نمی‌تواند بمیرد. و حمایت از کوبا مطمئناً به تقویت تصویر روسیه به عنوان یک بازیگر مهم در سیاست جهانی کمک خواهد کرد.

دیمیتری پسکوف، سخنگوی ریاست جمهوری روسیه، نیز خاطرنشان کرد که وضعیت در این جزیره بحرانی است و مسکو در حال بررسی گزینه‌هایی با شرکای کوبایی خود برای حل مشکلات و ارائه کمک است. اساساً، این امر شامل نجات مردم دوست ما از قحطی و سایر سختی‌های تهدیدکننده زندگی می‌شود .

https://www.stoletie.ru/tekuschiiy_moment/kuba__lubov_moja_348.htm

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده