ترجمه- آزاده اسفندیاری

اگر رود خانه ولگا "شریان اصلی" روسیه است که قرن هاست اکثر شهرهای بزرگ کشور را سیراب می کند، پس بایکال، منبع حیاتی همه ایالات ماست. این دریاچه 90 درصد از ذخایر آب شیرین روسیه و یک پنجم ذخایر آب شیرین جهان را در خود جای داده است. بایکال نه تنها عمیق ترین دریاچه روی زمین است، بلکه دارای یک اکوسیستم منحصر به فرد، با موجودات زنده و گیاهانی است که فقط در اینجا یافت می شوند. در هر صورت، بایکال آب بیشتری از مجموع پنج دریاچه بزرگ ایالات متحده دارد. دانشمندان عمر بخش اعماق دریاچه را 150 هزار سال تخمین می زنند. این دریاچه توسط 336 رودخانه و نهرهایی که از نقاط مختلف کشور در اینجا جاری است تامین می شود و امروز، گل و لای، فاضلاب صنعتی را به بایکال می برند و آرام آرام این استخر منحصر به فرد و طبیعی روی کره زمین را از بین می برند.

در ابتدا، زمانی که همه چیز برای کنترل اکو سیستم آغاز شد، به نظر می رسید که اقدامی پسندیده شروع به کار کرد اما!

 در روستای "ویدرینو"، جمهوری بوریاتیا، تأسیساتی که تحت پروژه ملی "حفاظت از دریاچه بایکال" ساخته شده است در ماه مارس سال 2022 آغاز به کار کرد. اولین تاسیسات درمانی که به نمایندگی از طرف رئیس جمهور روسیه بنا گردید، در دریاچه بایکال راه اندازی شد. آنها آن را در نوامبر همان سال با خوشحالی راه اندازی کردند و در ادامه به فراموشی سپرده شد...

در بازرسی نمایندگان دومای ایالتی (مجلس محلی) و وزارت ساخت و ساز روسیه، معلوم شد که تصفیه خانه در واقع به مدت دو سال است که کار نمی کند، بدین معنا که تصفیه مکانیکی از بین رفته است. با این حال، کاملاً مشخص نیست که آیا اصلاً کار می کند یا خیر. با ورود کمیسیون مربوطه، معجزه ها آغاز به خود نمایی کردند، دفترچه ثبت نام برای سال 2022 ناپدید شد، ورقی که از آن روی زمین افتاده بود پیدا شد. در پاسخ به این سؤال کاملاً منطقی، "دفترچه ای که این برگه از آن پاره شده کجاست؟" نماینده سازمان عامل فقط با چشمان کاملاً باز با نگاهی ترسیده به بازرسان نگاه کرد. نه تنها او، بلکه بسیاری دیگر از مسولین نیز لال بودند. و بهانه هایی که کمیسیون مجلس باید از پیمانکاران و مسئولان داخلی می شنید، انصافاً بهتر بود ساکت بمانند...

به یاد داشته باشیم که برنامه "هدف فدرال"، برای حفاظت از دریاچه بایکال از فاضلاب برای سال های 2012-2020 طراحی شده است. شش سال پس از شروع آن، اتاق حساب های فدراسیون روسیه حسابرسی انجام داد و دریافت که میزان اجرای این برنامه "هدف فدرال" به سختی به 30 درصد می رسد، با وجود این واقعیت که تقریباً هشت و نیم میلیارد روبل برای این برنامه جهت حفاظت از دریاچه بایکال و مناطق مجاورهزینه شده است. در واقع، ممیزی نشان داد که اجرای برنامه مختل شده است و جریان های گل و لای و پس آبهای کارخانه ها همچنان به سوی بایکال روان هستند.

 در 4 مارس سال 2022، اداره بوریاتیا، گزارش داد که اولین امکانات تصفیه خانه در روستای "ویدرینو"، منطقه کابانسکی، راه اندازی شد. همه نفس راحتی کشیدند و به این نتیجه رسیدند که "همه چیز شکلاتی است." اما یک بازرسی پارلمانی فوق العاده از پروژه فدرال "حفاظت از دریاچه بایکال" که توسط "ژانا ریابتسوا"معاون رئیس کمیته اکولوژی، منابع طبیعی و حفاظت از محیط زیست دومای دولتی فدراسیون روسیه آغاز شده بود، این توهم را بر باد داد. در تمام تابستان معاون او تصفیه خانه های مشابه را در طول رودخانه ولگا بررسی کرد و نتایج این بررسی ها بارها توسط رسانه های فدرال و منطقه ای پوشش داده شد. زمانی که امکان توسعه با میلیاردها روبل فراهم بود، همچنان ریختن هزاران تن مواد آلوده به ولگا وجود داشت. "ژانا ریابتسوا" در زمان پس از بازرسی گفت: بس است! آنگونه که معلوم شد، تصفیه کافی نبوده است. بازرسی از بیش از بیست مرکز تصفیه خانه در نزدیکی دریاچه بایکال نشان داد که همه مشکلات تازه شروع شده است...

"ژانا ریابتسوا" در کانال تلگرامی خود خاطرنشان کرد: "این تصفیه خانه ها دو سال است که در این وضعیت قرار دارند. حتی گزارش ها ناپدید شده اند." نتایج ممیزی نشان داد که از 21 مرکز تصفیه خانه در "بوریاتیا"، که قرار بود راه اندازی شوند، حتی یک مرکز تصفیه خانه هم تا پایان سال 2024 آماده نیست و تصفیه خانه های افتتاح شده با هیاهو در سال 2022 در روستای "ویدرینو" کار نمی کنند...

در اینجا مسئولین مانند دستکش عوض می شوند. در نتیجه، در پروژههای میلیارد دلاری کسی نیست که به آن مراجعه کنیم. در دریاچه بایکال و در جاهای دیگر، تجار و مقامات روسی مشهورترین ویژگی های خود را نشان می دهند، توانایی برنامه ریزی "روی کاغذ" و خود نشان دادن در مقابل مدیران ارشد. اما مشکل اینجاست که وقتی واقعیت ها پدیدار می شود و زمان بازرسی و تحویل پروژه ها می رسد، معلوم می شود که همه چیز "روی کاغذ" باقی مانده است و خود استادان " روابط عمومی فوق العاده" قبلاً رفته اند ...

البته همه جا اینطور نیست. نمونه های موفق و پروژه های در مقیاس بزرگ وجود دارد. اما، به طور عینی، موارد منفی بیشتری مشاهده می شود. و این روند تنها با شناخت وضعیت واقعی، مسئولیت شخصی و مجازات اجتناب ناپذیر مسئولین قابل تغییر است. هیچ راهکار دیگری وجود ندارد.

 "ژانا ریابتسوا" در کانال تلگرام می نویسد: "حتی فهرست کردن کاستی ها در اینجا بی فایده است، طول آن یک متر است، با حروف کوچک". در نتیجه، صدها میلیون روبل با موفقیت بازپس گیری شده است اما آشغال و گل و لای همچنان به بایکال سرازیر می شود". بیشتر دریاچه های روی زمین به طور متوسط 10 تا 15 هزار سال عمر می کنند و سپس با رسوبات سیلتی پر می شوند و با باتلاقی شدن به طور موثر منطقه اطراف را برای سکونت انسان نامناسب می کنند. با این حال بایکال همچنان پابرجاست، اما زمان آن فرا رسیده است که قدرت ها و افسران و ماموران مجری قانون از آن دفاع کنند. فقط فردی که توصیف اخلاقش برای من بسیار دشوار است می تواند اجازه دهد که فاضلاب و زباله های صنعتی در دریاچه ای مانند بایکال ریخته شود. این را نه می توان فهمید و نه می توان بخشید.

ما قبلاً گونه های بی نظیری از جانوران و آب زیان ولگا را از دست داده ایم و آنها را دیگر نمی توان بازسازی کرد. اکنون بایکال این الماس سیاره ما در دید ما است. و امروز با روان آب ها، گل و لای به سمت آن شلیک می کنند. این وحشی گری را فقط می توان با یک واکنش سخت و آشتی ناپذیر در برابر همه خاکی که به دریاچه ریخته و در حال ریختن است متوقف کرد. رهبری کشور و ماموران مجری قانون باید رحم و مروت را در مورد خاطیان فراموش کنند. با نشان دادن مروت امروز به کسانی که همچنان بخاطر پول برای پروژه های ملی زیست محیطی "کار تخصصی" می کنند، فردا دریاچه بایکال را نابود خواهند کرد و نسل های آینده را از این ذخیره دست نخورده و بی همتای جهان محروم می کنند.

https://sovross.ru/2024/11/18/bajkal-ne-terpit-promotbrosov

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده