ترجمه- کیوان خسروی

تلاش آمریکا برای استفاده از مذاکرات تعرفه‌ای جهت تحت فشار قرار دادن شرکای تجاری خود و محدود کردن همکاری‌ آنها با چین، دور جدیدی از رویارویی تعرفه‌ای بین آمریکا و چین را دامن زده است. پکن در واکنشی هشدار داد که علیه کشورهایی که با آمریکا به ضرر منافع چین همکاری کنند، اقداماتی انجام خواهد داد. در این شرایط، نشانه‌هایی آشکار شدند  مبنی بر اینکه موضع قاطع چین در شرایط فشار تعرفه‌ای ایالات متحده آمریکا، دولت ترامپ را ناگزیر کرده است تا موضع خود را در زمینه تعرفه‌های بازدارنده بر واردات چین نرم‌تر کند. چین عجالتا در واکنش به تعرفه‌های آمریکا، تعرفه ۱۲۵ درصدی بر کالاهای وارداتی آمریکایی وضع کرده است. پکن همچنین صادرات مواد معدنی حیاتی را محدود کرده و چند شرکت آمریکایی، در اصل کوچک را در لیست سیاه قرار داده که امکانات آنها را برای همکاری و کار با شرکت‌های چینی در تنگنا قرار می دهد. جنگ تجاری بین آمریکا و چین در حال حاضر خود را به صورت کاهش چشمگیر تجارت بین دو کشور نشان می‌دهد. بنحویکه، شمار کشتی‌های کانتینری که عازم لس‌آنجلس و لانگ بیچ، بنادر اصلی ساحل غربی ایالات متحده آمریکا هستند و محموله‌های چینی و کالاهای دیگر کشورهای آسیایی را تحویل می گیرند، شدیدا و بطور بارز تقلیل یافته‌اند. انتظار بر این است که ۱۲ کشتی از چین این هفته وارد شوند، در حالی که هفته گذشته ۲۲ کشتی وارد شده بودند. در مقایسه با سال گذشته، شمار کشتی‌هایی که بین ۴ تا ۱۰ ماه مه برنامه ریزی شده اند، ۴۴ درصد کاهش یافته است. در این بین، وزارت بازرگانی چین در 21 آوریل، در واکنش به درخواست بی ملاحظه و گستاخانه آمریکا از دیگر کشورها برای محدود کردن تجارت با چین، ارزیابی تندی از اقدامات واشنگتن ارائه داد و نسبت به اقدامات تلافی جویانه علیه کشورهایی که به خواسته های غیرقانونی دولت ترامپ امتیاز می دهند، آگاه کرد. چنانچه چنین اوضاعی پیش بیاید، چین اقدامات متقابل و شدیدی انجام خواهد داد. چین مصمم و قادر به دفاع قاطع از حقوق و منافع خود است. این وزارتخانه نسبت به خطراتی که همه کشورها را در صورت بازگشت تجارت بین‌المللی به «قوانین جنگل» تهدید می‌کند، هشدار داد. موضع چین اصولی و درست است. «رفتاری که هدفش مماشات‌ باشد، صلح به ارمغان نمی‌آورد و سازش موجب احترام نخواهد شد.» پیروی از منافع کوتاه‌مدت به قیمت لطمه به منافع دیگران «در ازای "استثنائات"، مانند پیمانی است که با ببر برای پوستش می‌بندند.» و در نتیجه به همه طرفین خدشه وارد خواهد آورد.

پایداری و ثابت قدمی پکن در راستای «عدم سقوط» و تمکین نکردن در جنگ تجاری، متکی به توصیه کارشناسان بانفوذ چین مانند جاستین ییفو لین است. اقتصاددان ارشد سابق بانک جهانی و رئیس بنیاد اقتصاد ساختاری جدید در دانشگاه پکن بر این باور است که هر کشوری که با تعرفه‌های تهدیدآمیز ایالات متحده آمریکا روبرو است و سعی دارد برای رسیدن به توافق با دولت ترامپ سازش کند ، تنها واشنگتن را تشویق می کند تا مطالبات سخت تری را مطرح کند. گویی در تأیید این گمان و حدس در مورد سبک «خاص و معروف» تهاجمی ترامپ در داد و ستدها، که در شرایط ایستادگی سخت کارساز نیست، نشانه‌هایی آشکار می شوند که ایالات متحده آمریکا در حال آماده شدن برای انعقاد معامله با چین است. رئیس جمهور آمریکا اخیراً از کاهش احتمالی عوارض واردات کالا از چین خبر داده است: «۱۴۵ درصد خیلی زیاد است. آنقدر زیاد نخواهد بود، این چندان زیاد نخواهد بود... حتی نزدیک به آن هم نخواهد بود... به طور چشمگیری کاهش خواهد یافت، اما به صفر نخواهد رسید». یکی از نشانه‌های نرمش قریب‌الوقوع ترامپ در موضع اش، همچنین بیانیه وزیر خزانه داری س. بوکانان در نشست غیرعلنی محافل مالی و تجاری در واشنگتن در 22 آوریل بود که انتظار دارد "تنش زدایی" از جنگ تجاری بین ایالات متحده آمریکا و چین و پیشرفت در روابط با پکن حتمی و گزیزناپذیر است. در چین «نرم شدن آشکار لحن آمریکا» مورد توجه قرار گرفت و بائو جیانیون، استاد گروه سیاست بین‌الملل در دانشکده مطالعات بین‌الملل دانشگاه رنمین چین، تأکید می‌کند که «سیاست تعرفه‌های آمریکا اختلاف چشمگیری را بین نتایج واقعی و اهداف اولیه نشان داده است». این کارشناس هشدار می‌دهد که این تنها یک اصلاح و انطباق فنی استراتژی در زمینه گرایشات نوین  تجارت جهانی است، در حالی که هدف آمریکا برای مهار و درهم کوبیدن چین تغییر نخواهد کرد. سخنگوی وزارت خارجه چین در 23 آوریل در پاسخ به نشانه‌هایی مبنی بر ملایم‌تر شدن موضع واشنگتن، موضع اصولی پکن را تکرار کرد: «اگر ایالات متحده آمریکا واقعاً می‌خواهد مسانل را از راه دیالوگ و مذاکرات برطرف کند، بایستی به  ارعاب و باج‌خواهی پایان دهد و بر پایه برابری، احترام دوجانبه و منافع متقابل با چین وارد گفت‌وگو شود.»

 چین نسبت به مسائلی که ایالات متحده آمریکا در تجارت خارجی ایجاد می کند، آرام و خونسرد است. اقتصاددانان چینی خاطرنشان می‌کنند که اقتصاد آمریکا تنها ۱۵ درصد از تجارت جهانی را بوجود می آورد و پیشنهاد می‌کنند که کشورهای دیگر باید به طور فعال‌تری بر اساس شرایط سودمند متقابل متحد شوند تا ایالات متحده آمریکا را منزوی کنند. در حال حاضر، فشار واشنگتن بر چین از دو جهت است - تعرفه‌های بازدارنده بر واردات چین و وادار کردن سایر کشورها به کاهش همکاری تجاری و اقتصادی با چین، به ویژه از راه افزایش تعرفه‌های واردات از چین - مورد اول است، آنطور که دیده می شود، شکست خورده است و نتایج مثبت مورد دوم فعلا به تعویق می افتند. شرکای اصلی چین یا از افزایش تعرفه‌ها بر فرآورده های چینی امتناع می‌کنند و درگیر چانه‌زنی‌های طاقت‌فرسا با ایالات متحده آمریکا می‌شوند، یا آنها را به میزان ناچیزی افزایش می‌دهند که نقشی مهم و اساسی در کاهش قابل توجه صادرات چین ندارد. علاقه‌ی گروه نخست کشورها توسط ریچل ریوز، وزیر دارایی بریتانیا، ابراز شد. او گفت: «چین دومین اقتصاد بزرگ جهان است و فکر می‌کنم عدم تعامل با آن بسیار احمقانه خواهد بود. چنین است رویکرد این دولت». گروه دوم کشورها در تلاشند تا بین مزایای همکاری بدون مانع با چین و برآورده کردن اولتیماتوم ایالات متحده، یکی را انتخاب کنند. نمونه بارز آن هند است که در ۲۱ آوریل، تعرفه موقت ۱۲ درصدی را به مدت ۲۰۰ روز بر واردات برخی از انواع فولاد وضع کرد تا از افزایش عرضه، عمدتاً از چین، جلوگیری کند. هر محموله‌ای که به بهای پایین تر از ۶۷۵ دلار به ازای هر تن وارد شده باشد، این عوارض اخذ خواهد شد که شامل کشورهای در حال توسعه به جز چین و ویتنام نمی‌شود. چین، کره جنوبی و ژاپن سه منبع اصلی واردات فولاد هند در سال 2024 بودند که به ترتیب 88/26 درصد، 89/26درصد و 02/18درصد را به خود اختصاص می‌دادند. مسلم است که هند سعی می کند تا ترازمندی شکننده ای را نگه دارد: از یک سو، می‌خواهد تجارت با چین را گسترش دهد؛ از سوی دیگر، از تعرفه‌ها برای برآورده کردن خواسته‌های واشنگتن و کاهش تعرفه‌های آمریکا بر واردات هند به ایالات متحده  آمریکا استفاده ‌کند. جالب توجه اینجا است که این گام هند در شرایط سفر جی. دی. ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا به هند بعمل می آید که در جریان آن دهلی در پی اجتناب از تعرفه‌های بیش از حد آمریکا و معامله دوجانبه تجاری با واشنگتن است.

از آنجایی که ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود تعرفه‌هایی را بر واردات چین وضع کرد، چین میزان تجارت با آسیای جنوب شرقی را افزایش داد، که اکنون بزرگترین شریک تجاری آن در منطقه است و از این طریق در برابر خطرات غیرقابل پیش‌بینی در رابطه خود با ایالات متحده، از خود محافظت می‌کند. در این راستا، تور گسترده (۱۴ تا ۱۸ آوریل) شی جین پینگ، رئیس جمهور چین، به ویتنام، مالزی و کامبوج قابل توجه است که دستور کار آن جنگ تعرفه‌ای آمریکا علیه چین و مهمترین شرکای تجاری و همسایگان آن در منطقه را در نظر می‌گرفت. در مرکز مذاکرات تلاش‌های مشترک در زمینه تامین پایداری زنجیره‌های منابع تولید منطقه‌ای، دفاع از سیستم تجاری چندجانبه مبتنی بر زنجیره‌های ایجاد ارزش و تقسیم کار منطقه‌ای و غیره وجود داشتند. بر اساس خوش‌بینی گزارش‌های رسمی پکن و فضای دوستانه غیررسمی جلسات شی جین‌پینگ با رهبران سه کشور، ماموریت اصلی این تور عملی شده اند. جالب است که انور ابراهیم، نخست وزیر مالزی که عهده دار ریاست دوره‌ای آسه‌آن را در سال ۲۰۲۵ خواهد بود، قول داد که این اتحادیه از اعمال تعرفه‌ها یکجانبه  پشتیبانی نخواهد کرد و «مالزی آماده است همکاری با چین را برای حل مشترک خطرات و چالش‌ها تقویت کند». روزنامه رسمی گلوبال تایمز چین ضمن ارزیابی نتایج میان دوره ای تقابل تعرفه‌ای بین ایالات متحده آمریکا و چین، اظهارات آشتی‌جویانه ترامپ چنین تفسیر می کند: « گفتن چیزی است و عمل کردن چیز دیگر و همزمان اعمال فشار حداکثری ، روش نادرستی برای رویارویی با چین است و به سادگی کارگر نخواهد افتاد.»

https://www.fondsk.ru/news/2025/04/25/knr-otvechaet-na-ocherednoy-vyzov-ssha-v-tarifnoy-voyne.htm

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده