ترجمه- نعمت بوستانی

  
دونالد تاسک، نخست وزیر لهستان، روز 15 آوریل اظهار داشت: "هیچ چیز مانع از شروع تولید سلاح در جایی که دیگ بخار تولید می کنیم نمی شود." شاید طرز تفکر گوینده، خوش بینی تمام نشدنی و تمایل او به نوآوری را آشکار کند. تجارت دیگ بخار اشاره ای به شرکت لهستانی رافاکو است که تا همین اواخر تجهیزات صنعت انرژی تولید می کرد. همین چند سال پیش، تاسک قبل از تصدی پست نخست وزیری، اعلام کرد که رافاکو با ارزش ترین شرکت تولید انرژی در کشور است. تاسک در آن زمان گفت: صرف نظر از اینکه چه کسی حکومت می کند، آینده بخش انرژی لهستان تا حد زیادی به شرکت هایی مانند رافاکو بستگی دارد.

این روز ها شرکت رافاکو ورشکست شده است. مانند ده ها شرکت دیگر که برای اقتصاد لهستان در طیف گسترده ای از صنایع ارزشمند بودند: از متالورژی، شیشه و خودرو گرفته تا تجارت عمده و خرده فروشی. به نظر می رسد نه تاسک و نه وزرای او هیچ ایده روشنی در باره این موضوع و آینده کشور خود ندارند.
افزایش هزینه ها به دلیل قیمت های بالای انرژی و محدودیت ها تحت قرارداد سبز اتحادیه اروپا، شرکت های لهستانی را غیررقابتی کرده و می کند. بخشی از صادرات لهستان زمانی به روسیه و بلاروس می رفت، اما اکنون این بازارها نیز عملاً از بین رفته اند.

دولت نمی تواند و قدرت آن را ندارد تا به شرکت های داخلی کمک کند تا از این دوران سخت جان سالم به در ببرند: حفره بزرگی در بودجه لهستان وجود دارد و بدهی ملی در حال رسیدن به سطحی بی سابقه است.  در حالی که هنوز هم می توان با بازی با داده های آماری یا نسبت دادن آنها به عوامل موقتی، شکست های اقتصادی را به نحوی پوشاند، اما با اخراج های دسته جمعی افراد، کار پیش نمی رود. این امر به ویژه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری که تنها یک ماه دیگر باقی مانده است، بر جسته می شود.

در چنین شرایطی، توسعه ایده های نوآورانه ضروری است. به عنوان مثال، رافاکو را از تولید دیگ بخار به تولید سلاح تغییر دهید. و حتی بیشتر: تبدیل سیلسیا به عنوان یک کل "پایگاهی برای تولید سریع و در مقیاس بزرگ سلاح". تاسک این ابتکار را در 14 آوریل در افتتاحیه مجمع اروپایی ایده های جدید ارائه کرد. با این حال، نخست وزیر لهستان جزئیات مشخصی در این زمینه (کارخانه اسلجه سازی) ارائه نکرد. تکمیل مراحل تایید، تامین تجهیزات و آموزش پرسنل چقدر به درازا می کشد، چه زمانی تولید راه اندازی می شود و چه کسی مشتری خواهد بود و مصرف آن کجاست؟ و یک سوال جداگانه: "آینده بخش انرژی لهستان" همانطور که قبلاً تاسک ادعا کرد به شرکت هایی مانند رافاکو بستگی دارد چیست؟

یکی دیگر از اظهارات جالب تاسک در انجمن ایده ها: "اکنون زمان اعلام پایان عصر جهانی شدن ساده لوحانه است. اگر می خواهیم کشوری امن بسازیم، لهستان نمی تواند شریک ساده لوحی در رقابت خود

خواهان در بازار جهانی باشد. زمان پولونیزاسیون مجدد، ساختن اقتصاد ملی و بازار سرمایه فرا رسیده است."
از مطالب فوق دو نکته قابل استنباط است. اولاً، احتمالاً منظور آنها از خودخواهان، ایالات متحده با دستکاری تعرفه های آن است. اگر مقامات لهستانی قبلاً همه‌ گیری کرونا، مهاجران، درگیری در اوکراین یا همسایگان نامحبوب ( بلاروس، روسیه و اخیراً آلمان) را به دلیل شکست‌ هایشان در حکومت مقصر می‌دانستند، ورشو اکنون ایالات متحده را مسئول شکست‌ های خود می‌داند. آیا اقتصاد لهستان در وضعیت قرمز قرار دارد؟ آیا شرکت ها همچنان تعطیل می شوند؟ سوراخ در بودجه چی؟ بنابراین مقصر دونالد ترامپ است، اما رهبری لهستان قبلاً نتیجه گیری کرده و قول داده است که در آینده ساده لوح نباشد.
دوم، سخنان تاسک حاکی از آن است که دولت لهستان بر "ساختن اقتصاد ملی" متمرکز است. در این زمینه، حتی ناراحت کننده است که بپرسیم: تاسک و وزرای او تاکنون چه کرده اند؟ حتی صحبت از پولونیزاسیون و بحث های تاسک در باره ملی گرایی اقتصادی فایده ای ندارد. مجموعه دیگری از عبارات با صدای بلند که برای ایجاد تیترهای خوب در رسانه ها طراحی شده است.

تغییر در استراتژی اقتصادی در دولت فعلی لهستان بعید بنظر می رسد. اگر فقط به این دلیل که کابینه تاسک در واقع کابینه ندارد. در نهایت، استراتژی در باره توانایی فکر کردن به آینده است. مقامات لهستانی در امتداد خطوط فکر می کنند " تا انتخابات زنده بمانند."

تفکر مقامات فعلی لهستان اساساً به شرح زیر است. چگونه می توانید رای دهندگان را در مواجهه با افزایش قیمت ها و اخراج های دسته جمعی از محل تولید حفظ کنید؟ پرداخت های یکباره را در عید پاک ارسال کنید. با این حساب چه کسی اهمیت می دهد که سوراخ بودجه حتی بزرگتر هم بشود؟ شرکت های صنعتی ورشکست می شوند، چه باید کرد؟ یکی را انتخاب کنید، آن را برای تولید سلاح تغییر دهید و آن را به عنوان یک دستور العمل برای موفقیت معرفی کنید. هر چند این هم مشکل را حل نمی کند، اما باعث می شود که به نظر برسد که کاری انجام می شود. پول کافی در بودجه وجود ندارد، باید چه کار کنیم؟ تجدید ساختار بودجه اتحادیه اروپا، به عنوان مثال برای مبارزه با مهاجران. با این حال، این رویکرد ما را ملزم به مین گذاری منطقه مرزی و نابودی کامل مشاغل محلی می کند. اما همیشه باید چیزی یا کسی را قربانی کنید.
آیا می توان مسیر دیگری را طی کرد؟ بدون شک. لهستانی ها برای درک این موضوع لازم نیست راه دوری بروند. اجازه دهید حداقل از تجربه مجارستان استفاده کنیم، کشور عضو اتحادیه اروپا که با این حال از اولویت دادن به منافع ملی و دفاع از آنها در برابر بروکسل ترسی به خود راه نمی دهد. حتی در مورد ایجاد روابط با روسیه یا بلاروس.

هیچ چیز مانع از آن نمی شود که ورشو در راستای منافع ملی خود همان مسیر مجارستان را طی کند. خصوصا با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی خود، لهستان در این زمینه بسیار راحت تر از مجارستان می‌تواند عمل کند. اما برای انجام این کار باید خارج از چارچوب قوانین اتحادیه اروپا فکر کرده و به مزایای سیاسی فوری فکر نکند، بلکه چشم انداز و آینده منافع مردم و کشور خود را در نظر گیرد.

https://gazeta-pravda.ru/issue/43-31680-1821-aprelya-2025-goda/otstavit-kotly-beryem-pushki-mozhet-li-polsha-smenit-strategiyu

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده