ترجمه: نعمت بوستانی

در حالی دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا سعی کرد سران کشورهای اروپایی‌ و ولادیمیر زلنسکی را  به قبول صلح در اوکراین وادار کند که خود تحت فشار های داخلی بسیاری است و مخالفان و دشمنانش آشکارا او را به کودتا تهدید می‌ کنند.

در این رابطه هیل، "روزنامه دیواری" کنگره آمریکا، به تازگی مطلب قابل توجهی منتشر کرده است. ویلیام بکر، نویسنده این نوشته اساساً از افسران و فرماندهان نظامی آمریکا، می‌ خواهد تا از دستورات دونالد ترامپ، که فرمانده کل قوای کشور است، پیروی نکنند.

ترامپ، در ماه ژوئن از واحدهای گارد ملی، برای سرکوب شورش‌ های مهاجران در لس‌آنجلس استفاده کرد. او در آستانه مذاکرات با ولادیمیر پوتین، در انکوریج، نیز گارد ملی را برای چند روز به واشنگتن آورد و کنترل پلیس محلی را به دست گرفت. خود روهای زرهی در خیابان‌ های پایتخت آمریکا حرکت می‌ کردند و ماموران مسلح به شدت در حال گشت‌ زنی بودند.

رئیس جمهور آمریکا، در حال حاضر قصد دارد ارتش و گارد ملی را به شهرهایی که شورش‌ها از کنترل خارج می شوند، اعزام کند. از نظر قانونی، رئیس جمهور باید این تصمیم را به درخواست شهرداران و فرمانداران مناطق اجرا کند. اما نکته ظریفی اینجا وجود دارد: همه شورش‌ها منحصراً در شهرهایی اتفاق می‌ افتد که حزب دموکرات در آنها حاکمیت دارد. واشنگتن، نیویورک، لس‌ آنجلس، سانفرانسیسکو، شیکاگو و غیره...  شهرداران در آن مناطق نه تنها از رئیس جمهور درخواست کمک نمی‌ کنند، بلکه از او می‌ خواهند که در امور داخلی آنجا دخالت نکند. به عنوان مثال، فرماندار کالیفرنیا پس از سرکوب شورش‌ های مهاجران توسط گارد ملی در لس‌ آنجلس، علیه رئیس جمهور به دادگاه شکایت برد.

ترامپ، در پایان دوره اول ریاست جمهوری خود، همه این‌ موارد را پشت سر گذاشته است. تلاش‌های او برای برقراری نظم در شهرهای لیبرال که به مناسبت کشته شدن "جورج فلوید" (سیاه پوستی که توسط پلیس به طرز فجیعی کشته شد) درگیر شورش بودند، نا موفق بود. امروز، ترامپ به خوبی می‌ داند که حوادثی  از این دست او را تهدید می‌ کند و قصد دارد به طور پیشگیرانه اقدام کند.

البته، چنین تصمیماتی خشم شدیدی بین تشکیلات دموکرات‌ ها به عنوان سازمان‌ دهنده و الهام‌ بخش شورش‌ها بوجود می‌ آورد. آنها شاهدند که رئیس جمهور نه تنها تلاش‌ها برای شورش را سرکوب می‌ کند، بلکه وفا داری ارتش و گارد ملی را نیز به بوته آزمایش می‌ گذارد.

در هر صورت دولت پنهان در صدد است تا ارتش را به سمت خود بکشاند اما ویلیام بکر، نویسنده‌ "روزنامه دیواری" آشکارا و با بی پروایی، توضیح می‌ دهد: "فرماندهان نظامی وظیفه دارند دستورات غیرقانونی رئیس جمهور را اجرا نکنند."

در عین حال، این روزنامه به مطالب سال گذشته خود که در منبع اینترنتی Military.com اشاره دارد که به تفصیل در مورد قانونی بودن یا نبودن دستورات به ارتش برای پراکنده کردن شهروندان معترض بحث کرده بود. همچنین استدلال شده بود که ارتش نمی‌ تواند به دفاع موسوم به "دادگاه نورنبرگ" ( دادگاه محاکمه سران آلمان فاشیست بعد از جنگ جهامی دوم در شهر نورنبرگ)، استدلالی که ارتش موظف به اجرای تمام دستورات فرماندهی است، متوسل شود.

در واقع، اختلافات حقوقی در اینجا می‌تواند بی‌ پایان باشد. دموکرات‌ها به قانون Posse Comitatus - قانونی از سال 1878 متوسل می‌شوند که طبق آن، نیروهای فدرال نمی‌ توانند بدون اجازه‌ کنگره در خاک ایالات متحده دخالت کنند. ترامپ این قانون را با " قانون شورش" سال 1807 ارجاع می‌ دهد که طبق آن، رئیس جمهور می‌ تواند به طور مستقل سربازان را به مناطقی که قیام‌ ها و شورش‌های ضد دولتی بر پا می‌شود اعزام کند.

در هر حال ما می‌ توانیم خرده‌ گیری نکنیم و به روشنی در باره وفا داری ارتش و گارد ملی، به رئیس جمهور ایالات متحده صحبت کنیم.

اگر به عمق مسله توجه شود در می یابیم که اختلاف اساسی بین دمکرات ها و دونالد ترامپ، از کجا ناشی می شود. رهبری حزب دموکرات، الیگارشی مانند سوروس جونیور، بالاترین بوروکراسی ایالات متحده عمداً به ارتش فشار می‌ آورند و تهدید می‌ کنند که در صورت تغییر قدرت، در باره اینکه چه کسی "دستورات جنایی" را اجرا کرده است، تحقیق خواهند کرد.

ویلیام بکر نویسنده مقاله "روزنامه دیواری"، یک روزنامه‌ نگار ساده نیست. او یک فعال "سبز" است که چند دهه‌ مسئول برنامه محیط زیست و گرمایش جهانی بوده است. ترامپ تصمیم دارد تا این برنامه را نقض کند، زیرا مانع از استخراج نفت توسط دوستان و اطرافیانش می‌ شود. بنابر این، بخشی از الیگارشی آمریکایی که در زمینه "سبز" سرمایه‌ گذاری کرده‌ اند، آشکارا بر مبنای منافع خود موضوع را به سمت کودتا سوق می‌ دهند.

حال سؤال این است که موضوع اوکراین چه ربطی به این نوع مسائل دارد؟ با توجه به این نکته که "دولت پنهان آمریکا" به یک جنگ بی‌ پایان در "نزالژنایا" ( اوکراین مستقل) علاقمند است، اما رئیس جمهور آمریکا تلاش دارد تا به این درگیری فیصله دهد. البته این نوع فشار ها غیرانسانی است و لاجرم او باید با آن دست و پنجه نرم کند. ابتدا، آنها انتخابات 2020 را از ترامپ دزدیدند، سپس سعی کردند او را به زندان بیندازند، در رسانه‌ ها وی را مورد انتقاد قرار دادند و...

اکنون دشمنان او در سراسر کشور مینی‌ "میدانی‌ها" را سازماندهی کرده و آشکارا ارتش را تحریک می‌ کنند تا "دستورات جنایی" را اجرا نکند. هر چند نیازی به یاد آوری نیست که به معنای واقعی کلمه همه انقلاب‌ های رنگی، که طبق الگوهای آمریکایی سازماندهی شده‌ اند، با چنین درخواست‌ ها و بهانه هایی با دخالت ارتش آغاز شده‌ اند.

نمی‌ توان شجاعت سیاستمداری را تحسین نکرد که علیرغم همه تهدیدها، همچنان به مواضع خود پایبند است. ترامپ، در حال حاضر در تلاش است تا زلنسکی و حامیان اروپایی‌ اش را مجبور به تسلیم مواضع خود کند. او در حال انجام کار دیپلماتیک است و تمام اختیارات رئیس جمهور ایالات متحده را به خطر می‌ اندازد. در صدد ایجاد صلح است و قاطعانه برای آن در اروپا جد و جهد می‌ کند، با وجود این واقعیت که اروپای آشفته در یک حمله انتحاری خود را زیر چرخ‌ های ابتکارات او می‌ اندازد.
انعقاد صلح در اوکراین می‌ تواند ترامپ را از اختلافات داخلی خود نجات دهد. وی تقصیر تمام خرابی ها و خونریزی ها را به گردن مخالفان سیاسی خود می‌ اندازد، آنها را خلع سلاح می‌ کند و سر انجام به دست عدالت می‌ سپارد. اما برای انجام این کار، ما ( روسیه) نباید از پی‌ گیری تصمیمات و منافع خود عقب‌ نشینی کنیم، نباید بترسیم و نباید از اروپا که تمام هم خود را به کار می برد تا رئیس جمهور آمریکا را به رویارویی با روسیه بکشاند، پیروی کنیم. یک توافق صلح باعث هرج و مرج در اوکراین و در عین حال نابودی دشمنان ترامپ خواهد شد. اگر پوتین و ترامپ با یکدیگر به چنین هدفی برسند، این تصمیم واقعاً برای همه آتش بیاران و متعصبان جنگ و خون ریزی مرگبار خواهد بود. آنچه برای ما صلح است، برای آنها تسلیم فوری و شرم‌ آور است.

https://ria.ru/20250820/reshenie-2036303300.html

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده