ترجمه- کیوان خسروی

"اولتیماتوم ترامپ" را آنطور که کارشناسان در بیانات رئیس جمهور آمریکا در مورد شرایط توقف جنگ در اوکراین توصیف کردند، در نگاه نخست اشتباه تاکتیکی او می نمود. اما آیا این اینطور است؟

به نظر می رسد در روند مذاکرات که در آن فضای مناسب و شایسته ای ایجاد شده و نزاکت دیپلماتیک رعایت می شود، دستیابی به اهداف استراتژیک برای ترامپ بسیار آسان تر خواهد بود. در حالی که اولتیماتوم علنی به پوتین در مرحله "آماده سازی پیش قرارداد" (ترامپ با معاملاتش به زبان یک تاجر فکر می کند) امکان رضایت پوتین برای مذاکره را می زداید. و اهمیتی ندارد که ترامپ در پاسخ به موضع اعلام شده پوتین صحبت کرده باشد یا اینکه این یک اقدام پیشگیرانه بوده است. به هر حال، چنین لحنی در واقع به عنوان یک اشتباه جدی تلقی می شود. جان بولتون که به مدت 17 ماه به عنوان مشاور در امور امنیت ملی ترامپ کار کرده بود، یک ماه پیش در مصاحبه با گاردین (!) آشکارا از رئیس جمهور جدید آمریکا انتقاد کرد، زیرا که تصمیمات او بر اساس فوران های عاطفی است، و نه بر اساس درک منافع ملی. بولتون این فورانها را «جرقه های عصبی» نامید. او خود ترامپ را یک لاف زن می داند که فاقد دانش، علاقه به حقایق و درک استراتژی است. به گفته بولتون، ترامپ نمی‌داند که جهان از اولین دوره ریاست‌جمهوری او چگونه تغییر کرده است و این دلیلی برای نگرانی جدی است. با این وجود، نباید فراموش کنیم که بولتون از ترامپ رنجیده است و از این رو بسیار شخصی است. او در هر فرصتی از دونالد بزرگ به خاطر اخراج و اظهارات تحقیر آمیزش در مورد خودش انتقام می گیرد. اهداف واقعی ترامپ می توانند کاملا متفاوت باشند. و در چهارچوب این اهداف ممکن است اولتیماتوم او فریب و نیرنگ باشد. ترامپ ممکن است کاملا عمدا با خشونت عمل کند، از جمله برای پاسخ رد دادن به اتهامات مربوط به از دست دادن و تسلیم اوکراین. "روته"، دبیرکل ناتو اعلام کرده بود که اروپا باید هزینه تسلیحات آمریکایی برای اوکراین را بپردازد. به نحویکه اگر روزی اروپا از رمق بیفتد و از پس پان برنیاید، آنگاه این امر تقصیر ترامپ نخواهد بود. بالاخره در آن زمان او دوباره آمریکا را بزرگ کرده است. به هزینه اروپا. در این بین و همزمان با آن ترامپ روی جنگ اقتصادی با روسیه تمرکز خواهد کرد.

اما او نمی‌خواهد برای این جنگ پول بدهد، فقط برای او مهم است نشان دهد که هر کاری را برای پیروزی انجام داده است: او قیمت نفت را کاهش داد، تحریم‌های شدیدی را علیه روسیه اعمال کرد، تجارت آن را با منابع انرژی نابود کرد - و بدین گونه به بودجه آن لطمه وارد آورد. این است موضع قدرت در مذاکرات ترامپ با پوتین. دادن اسلحه – هدر دادن پول است، اما ویران و مفلس کردن سبک و امر ترامپی است. اگر در نتیجه روسیه از تله اقتصادی جان بدر برد و به پیشروی در اوکراین ادامه دهد، آنگاه در این امر مقصر اروپا خواهد بود. ترامپ هر کاری که برای اجتناب از یک جنگ سخت ممکن است انجام داده است، پوتین خواهان توافق بر اساس شرایط ترامپ نبود و گویی بهای آن را پرداخت کرده است، و اروپا از پس آن برنیامده است. و اکنون در آنجا همه آن لیبرال‌هایی که ترامپ برایشان بختک و کابوسی است باید بروند. اما ترامپ، متقاعد شده است که تاکتیک‌ها تحلیل رفته  و دیگر سود و مزایایی به همراه ندارد، وارد مذاکره واقعی با پوتین خواهد شد. در این موقع باید در نظر داشت که: سقوط قیمت نفت زیر 90 دلار به ترامپ ضربه خواهد زد. کرپراسیون های استخراج شیل آمریکایی بلافاصله ورشکست خواهند شد. آن بسیار گران است. ایالات متحده نه به نفت گران و نه به ارزان نیاز ندارد- حفظ میزان آن بسیار دشوار است. بخصوص، که اوپک از افزایش تولید نفت به خاطر شکست روسیه امتناع کرده است. به نحویکه شعار ترامپ مبنی بر کاهش قیمت نفت «به خاطر صلح در اوکراین»-  یکی دیگر از بلوف های اوست. درک این مسئله مهم است. با چنین رویکرد، رفتار ناروای ترامپ با اولتیماتوم-  دیگر احمقانه نیست، بلکه حرکتی در بازی است که حریفان را به  اشتباه وا می دارد و نشان دهند که ترامپ تسلیم پوتین نشده، بلکه به شدت علیه او عمل کرده است. زیر این پوشش، خروج آمریکا از یک جنگ شکست خورده برای ترامپ آسانتر است و بطور همزمان هزینه‌ها را بر دوش روسیه و اروپا بار کند. آیا این یک پیروزی برای ترامپ نیست؟ این برداشت که ترامپ مرتکب حماقت ساده شده است، ممکن است عزت نفس و غرور کسی را گرم کند، اما این امر بسیار ساده است. ترامپ با سیاست بیگانه نیست. بنحویکه نسخه مانورهای دروغین او که به او امکان می دهد بلافاصله با یک تیر دو نشان را بزند، را نباید نادیده گرفت. به ویژه اگر در آینده نزدیک دریابیم که مذاکرات هنوز در دست تدارک است.

https://russtrat.ru/events/1737980731-12754

تلگرام راه توده:

https://telegram.me/rahetudeh

        پیج فیسبوک راه توده